حمله به نانوایی در شوش

حسن حسن‌زاده؛ روزنامه‌نگار

نوروز سال ۱۳۶۷ برای اهالی محله شوش یادآور روزهای تلخ این محله و شهادت جمعی از اهالی است. حملات موشکی رژیم بعث عراق که از اسفند سال قبل آغاز شده بود، همچنان ادامه داشت و ساکنان تهران در محله‌های مختلف، روزها و شب‌های خود را با اضطراب و نگرانی می‌گذراندند. صدای گوشخراش هواپیماهای جنگی و انفجار موشک‌ها به بخشی از زندگی روزمره مردم تبدیل شده  و آرامش از شهر رخت بربسته بود. در ساعت ۹:۳۷ صبح روز بیست‌ودوم فروردین همان سال، یکی از 2 موشک شلیک شده به ساختمانی در خیابان شوش، در محدوده خیابان رهکوی و نزدیکی مسجد الهادی(ع)‌ اصابت کرد. این ساختمان یک نانوایی سنگکی بود که مانند هر صبح، تعدادی از اهالی برای خرید نان در آن حضور داشتند. بلافاصله پس از انفجار، حجم زیادی از آرد در فضا پراکنده شد و صحنه‌ای عجیب و هولناک به‌وجود آورد؛ به‌طوری‌که برخی از مردم در نخستین لحظات تصور کردند حمله‌ای شیمیایی رخ داده و از ترس، صورت‌های خود را پوشاندند. اندکی بعد، صدای فریاد، ناله و شیون در فضا پیچید. محل نانوایی به گودالی عمیق تبدیل شده بود و امیدی به زنده ماندن کارگران و مشتریان باقی نمانده بود. ساختمان‌های اطراف نیز یا به‌طور کامل تخریب شده بودند یا شیشه‌ها و دیوارهایشان آسیب جدی دیده بود و نشانی از ویرانی در همه‌جا به چشم می‌خورد. ساعتی بعد از اصابت موشک نخست، دومین موشک این حمله، ساعت11:40دقیقه، قبل از اینکه به زمین برسد در آسمان محله شوش منفجر شد و خوشبختانه تلفاتی نداشت. تعداد شهدای نخستین حمله موشکی به این محله قدیمی از تهران 20نفر و تعداد مجروحان 23نفر در اسناد سال‌های دفاع‌مقدس ثبت شده است. در این حمله، علاوه بر تخریب چند خانه، بخش‌هایی از مسجد الهادی(ع) نیز آسیب دیده بود و امدادگران پیکر شهدا و مجروحان را پس از آواربرداری به حیاط مسجد منتقل کردند.