گزارش
اسکیتبردبازان«مکران»
یک تیم 60 نفره اسکیتبرد از نوجوانان دختر و پسر روستای رمین نام این روستای محروم را سر زبانها انداخته است
راحله عبدالحسینی| روزنامه نگار
روستای ساحلی رمین در نزدیکی چابهار با بچههای قدونیمقدی که در زمینهای خاکی با اسکیتبرد هیجان روزهای کودکی را میگذرانند، سر زبانها افتادهاست؛ روستایی که نخستین باشگاه موجسواری ایران را داشت، موجسوارانش بورسیههای بینالمللی از فدراسیون جهانی موجسواری دریافت کردند و از 4سال پیش با مربیگری نیوشا جهانی، جایی برای پرورش و رشد استعدادهای اسکیتبرد شدهاست.
بچههای بااستعداد رمین
مربی و قهرمان اسکیتبرد بهواسطه موجسواران نامآور روستای رمین با روستا آشنا شد و نخستین کارگاه داوطلبانه آموزشی اسکیتبرد خود را سال 1401در روستا برگزار کرد. نیوشا جهانی با بیان اینکه آموزش با حدود 8 تا 10نفر آغاز شد و حالا تیم اسکیتبرد روستا 60 نفره است، میگوید: «با 2اسکیتبرد شروع کردیم. کمکم شبکه ارتباطات تیم اسکیتبرد روستا شکل گرفت و از فنلاند 20اسکیتبرد برای ما فرستادند.» او که بنیانگذار تیم اسکیتبرد روستای رمین است و تاکنون 5کارگاه آموزشی 10روزه در روستا برگزار کرده، به تضاد عجیبی که در روستا شکل گرفته اشاره میکند و میافزاید: «درست زمانی که بچهها در روستا در حال تمرین حرکات زیبا و هیجانانگیز با اسکیتبرد هستند، برخی هم در صف تانکر آب برای پرکردن دبهها قرار دارند. روستای رمین کمبرخوردار است، اما استعداد ورزشی بچههای روستا منرا شگفتزده میکند.»اعضای تیم از 4 تا 20ساله هستند. قدیمیترها در نبود مربی اشکالات جدیدترها را میگیرند و به همان سبک مربی با هم تمرین میکنند. جهانی میگوید: «فیلم تمرین را برای من میفرستند و میبینم درست شبیه من آموزش میدهند و برای خودشان یکپا مربی شدهاند. استعداد و علاقه بچههای روستا بینظیر است.»
قصه حضور دختران در تیم
نیوشا جهانی از شکلگیری اعتماد خانوادههای روستا برای حضور فرزندان دختر در تیم اسکیتبرد میگوید: «خانوادهها وقتی دیدند مربی اسکیتبرد یک خانم است، به من اعتماد کردند و گفتند بهخاطر تو دخترمان را به کارگاه آموزشی میفرستیم وگرنه چه معنایی دارد که دختر اسکیتبرد تمرین کند. خدیجه و عابده نخستین شاگردان من بودند. سالهای بعد تعداد دختران بیشتر شد و توانستم خانوادهها را قانع کنم که ورزش فقط مخصوص پسران نیست. من باور دارم که اسکیتبرد روحیه بچهها را قوی و شجاع میکند.» نیوشا جهانی که ملیپوش اسکیت هم هست، رشته اسکیتبرد را با سایر رشتههای ورزشی متفاوت میداند و میگوید: «اسکیتبرد به شکل عجیبی تمرکز ورزشکار را بالا میبرد و کمک میکند بهترین تصمیمها را در زندگی بگیرد. خیلی از دختران ایرانی هنوز با هیجان و ویژگیهای خاص اسکیتبرد آشنا نشدهاند و نمیدانند این ورزش چه حس خوبی به یک دختر میدهد.»
جای خالی اسپانسر
نیوشا جهانی معتقد است برگزاری داوطلبانه کارگاههای آموزشی اسکیتبرد، پاسخی به نیازهای عاطفی، روانی و اجتماعی روستا از طریق ورزش است. او ادامه میدهد: «علاوه بر تشکیل تیم اسکیتبرد روستا و افزایش مشارکت دختران بلوچ، شبکه همکاری با مربیان و فروشگاههای اسکیتبرد در داخل و خارج ایران با روستای رمین شکل گرفتهاست. همچنین قطعات استاندارد اسکیتبرد، لوازم ایمنی، کفش و لباس مناسب تمرین، کتابهای درسی و کنکور برای مدرسه دخترانه هم فراهم شدهاست.» جهانی آینده تیم اسکیتبرد و حضور در رقابتهای جهانی را منوط به داشتن اسپانسر میداند و میگوید: «روستای رمین حتی یک بوستان ندارد. امیدوارم با وجود چنین استعدادهایی پیست اسکیت محلی ساخته شود و بچههای تیم به مسابقات راه پیدا کنند.»
در همینه زمینه :
