امنیت با امضای ملت

فاطمه عباسی| روزنامه نگار

همه‌‌چیز از یک باور شروع می‌شود؛ باوری که از کف خیابان‌ها و حضور همیشگی مردم در صحنه قد می‌کشد و به سپری تبدیل می‌شود که هیچ تهدیدی توان عبور از آن را ندارد. حقیقت امروز ما این است که قدرت، دیگر فقط در انبار باروت و زرادخانه‌ها خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در قدم‌های استوار مردمی است که ایستادگی را به بخشی از هویت روزمره‌شان تبدیل کرده‌اند. وقتی دشمن با ملتی روبه‌روست که وجب به وجب این خاک را متعلق به‌خود می‌داند و با تمام وجود پشت میهن می‌ایستد، پشتوانه تمام‌نشدنی این حضور تا دورترین مرزها نفوذ می‌کند و این بزرگ‌ترین کابوس برای کسانی است که قدرت را فقط در تجهیزات نظامی می‌بینند. این صلابت ریشه‌دار، وقتی به جغرافیای حساسی مثل تنگه هرمز می‌رسد، به یک سد پولادین تبدیل می‌شود. در اینجا، غرش شناورهای تندرو و تسلط خیره‌کننده‌ نیروهای مسلح، تنها لایه‌ بیرونی یک اراده‌ ملی است. دشمن که روزگاری تصور می‌کرد با لشکرکشی ناوهای غول‌پیکر می‌تواند قواعد خود را دیکته کند، حالا در یک بن‌بست واقعی گرفتار شده است. امروز، هر حرکت بیگانگان در این آبراه حیاتی، زیر ذره‌بین دقیق ایران است و آنها راهی ندارند جز اینکه استیصال خود را در پس مانورهای نمایشی پنهان کنند؛ غافل از اینکه نبض این شاهرگ جهانی، در سرپنجه‌های قدرتمند ایران می‌تپد. اما این رویارویی، یک جبهه‌ موازی و پرشور هم دارد که نباید از آن غافل شد. فضای مجازی این روزها به آینه‌ تمام‌نمای «ریزش ابهت دشمن» تبدیل شده است. دیگر کسی منتظر تحلیل‌های پیچیده نمی‌ماند؛ خود مردم با هوشمندی و ذکاوت، میدان نبرد را به عرصه‌ شکار لحظه‌ها تبدیل کرده‌اند. کاربران با تولید طرح‌های خلاقانه و بازنشر تصاویر استیصال نظامیان غربی، نشان می‌دهند که آن غول بی‌شاخ و دمی که رسانه‌های استکباری ساخته بودند، در واقعیت چقدر آسیب‌پذیر و لرزان است. این گزارش تصویری، مروری است بر همین واقعیت عریان؛ جایی که هنر و رسانه، مکمل میدان شده‌اند تا نشان دهند عصر قلدری در برابر اراده‌ ایرانی به سر آمده است.