کیش و مات استراتژیک

فاطمه عباسی | روزنامه‌نگار

کمتر کسی فکر می‌کرد روزهای نبرد، بیش از آنکه میدان برخورد سخت‌افزارها باشد، به‌صحنه فروپاشی یک اعتبار پوشالی تبدیل شود که سال‌ها با هزینه‌های گزاف ساخته شده است. آمریکا که در واقعیت میدان، توان مقابله با اراده و تدبیر ایران را نداشت، تمام توانش را به صفحه نمایش گوشی‌ها منتقل کرد؛ جایی که با تهدیدهای توخالی، توییت‌های هیجانی و کوبیدن بر طبل دروغ، سعی داشت شکست‌های پیاپی‌اش را پیروزی جلوه دهد. اما حقیقت، فرسنگ‌ها دورتر از اتاق‌های عملیات روانی، در تلاطم امواج خلیج‌فارس و زیر سایه تسلط بی‌چون و ‌چرای ایران بر تنگه هرمز رقم می‌خورد.هرچه آنها در فضای مجازی فریاد کشیدند، در واقعیت مستأصل‌تر شدند. امروز دیگر همه‌ جهان می‌داند که اقتدار یعنی ایستادن در نقطه‌ای که دشمن حتی جرأت نزدیک شدن به خط قرمزهایش را ندارد. تصاویر و طرح‌هایی که در این مدت توسط هنرمندان و کاربران خوش‌ذوق تولید شد، تنها یک اثر گرافیکی نبود بلکه سیلی محکمی بود بر صورت کسانی که فکر می‌کردند با چند پیام تهدیدآمیز می‌توانند اراده یک ملت را متزلزل کنند. این گزارش، مرور حقیقتی است که در روزهای آتش‌بس، بیش از پیش عیان شده است؛ اینکه آمریکا هرقدر هم که بلند دروغ بگوید، باز هم صدای اقتدارِ ایران است که در گوش تاریخ طنین‌انداز شده و آنها را در انزوایی تحقیرآمیز فرو برده است. این تصاویر نشان می‌دهد در نبرد میان «ادعاهای توییتری» و «واقعیت میدانی» چه‌کسی پیروز نهایی است.