استقامت مردم ما قابل ستایش است
گفتوگو با فریبا ترکاشوند، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون
شقایق عرفی نژاد | روزنامهنگار
فریبا ترکاشوند این روزها در حال تمرین یک نمایش است، نمایشی به اسم «برگرد» با اقتباسی از یک متن خارجی که باید اول اردیبهشت روی صحنه میرفت، اما جنگ مانع شد. این نمایش کار محمودرضا صفری است و احتمالا در تالار وحدت یا تالار حافظ روی صحنه خواهد رفت. ترکاشوند معتقد است تئاتر مثل زندگی است و در اوج امید و ناامیدی میتوان به آن پرداخت.این بازیگر می گوید: صبر و استقامت مردم ما در این روزها قابل ستایش است.
نمایش ما جذاب و سرگرمکننده است و میتواند برای یک ساعت برای مخاطبانش آرامش خاطر به همراه داشته باشد. این به نظرم برای شرایطی که در آن قرار داریم مهم است.
من در زمان جنگ تمام مدت در تهران بودم، ولی بچههایم از من دور بودند و مدام نگران آنها بودم. بهخودم فکر نمیکردم. دغدغه اجتماعیام هم در این روزها بیکاری است که گریبانگیر عده زیادی شده است.
بیشترین حسی که به جنگ دارم تنفر و انزجار است. از جنگ متنفرم. من حتی از بگومگوهای روزانه هم پرهیز میکنم، چه برسد به جنگی که به شکل تحمیلی و بالاجبار شکلگرفت. تبعات و آسیبهای جنگ بسیار زیاد است و امیدوارم زودتر شرایط عوض شود.
با توجه به شرایطی که داشتیم، مدیریت بحران در این دوره عالی بود. کمبودی حس نکردیم، مثلا لوازم اولیه و مواد غذایی. با اینکه برادر و مادر من بیمار هستند در این دوران اصلا کمبود دارو نداشتیم.
کنار خانه ما را با موشک زدند، اما فردا صبحش انگار نه انگار. خیابان تمیز بود و یک چادر روی ساختمان انداخته بودند که باعث میشد نمای بیرونی آن آدم را وحشتزده نکند. به نظرم مدیریت بحران عالی بود و امیدوارم در زمینههای دیگر هم به همین شکل پیش برود.