یک معلم اهوازی با اهدای یکماه حقوق خود تلاش کرده در روزهایی که کشور با شرایط خاص و فشارهای اقتصادی و امنیتی مواجه است، سهمی هرچند کوچک در همدلی اجتماعی و تقویت روحیه جمعی ایفا کند. این معلم که نخواست نامش فاش شود معتقد است بخشیدن یکماه حقوقش ریشه در ماهها قبل دارد؛ همزمان با افزایش تهدیدات علیه کشور.
او در اینباره به همشهری میگوید: «از زمانی که فضا ملتهب شد، مدام با خودم فکر میکردم بهعنوان عضوی از این جامعه چه کاری از دستم برمیآید؟ در جنگ تحمیلی سوم وقتی خبر موفقیتهای اولیه رزمندگان ایرانی را شنیدم، به این فکر افتادم که به نوعی از نیروهایی که در خط مقدم هستند، قدردانی کنم؛ بنابراین به فکر اهدای حقوقم افتادم.»
تشدید شرایط جنگی و وقوع حملات در اهواز این تصمیم را برای او جدیتر کرد. این معلم ادامه میدهد: «وقتی شهر خودمان درگیر شد حس کردم باید تصمیمم را عملی کنم. از طرفی میدیدم خیلیها کسبوکارشان آسیب دیده یا درآمدشان قطع شده است. با شروع جنگ و غیرحضوری شدن مدارس، عملاً من در خانه و در محیطی امن فعالیت میکردم در حالی که گروههای دیگری مانند سربازان و امدادگران در خط مقدم مشغول خدمت بودند. گرفتن حقوق برایم سخت بود و نوعی احساس شرمندگی داشتم. مجموع این عوامل باعث شد به این نتیجه برسم که اهدای حقوقم هرچند کم میتواند نمادی از همدلی باشد و اینکه بگوییم ما هم در این شرایط کنار بقیه هستیم.»
این معلم میگوید: «از ابتدا تأکید داشتم نامی از من برده نشود. فقط میخواستم این پیام منتقل شود که هرکسی به اندازه توانش میتواند کاری انجام دهد.»
او درباره اینکه چگونه مبلغ یکماه حقوق خود را بهدست نیروهای نظامی رسانده است، یادآور میشود: «درخواست رسمی برای اهدای حقوق در نیمه فروردین به اداره آموزش و پرورش ارائه شد. همان موقع تصمیم گرفتم این مبلغ در اختیار نهادهایی قرار گیرد که در خط مقدم فعالیت دارند تا به هر شکلی که صلاح میدانند هزینه شود، البته این کار بزرگی نیست امیدوارم اثرش از عددش
بیشتر باشد.»
اهدای یکماه حقوق یک معلم اهوازی به نیروهای مسلح
در همینه زمینه :
کوتاه تر از گزارش
یادداشت