• دو شنبه 11 خرداد 1405
  • ١٥ ذو الحجة ١٤٤٧
  • 2026 Jun 01
شنبه 5 اردیبهشت 1405
کد مطلب : 275020
لینک کوتاه : newspaper.hamshahrionline.ir/JqEZ2
+
-

پرچمداران شب

بعد از غروب، چهره شهر عوض می‌شود و شهروندان فرهنگ جدید و یگانه‌ای را خلق می‌کنند

جامعه امروز
پرچمداران شب

محمد سرابی | روزنامه‌نگار 

نزدیک به 2‌ماه است که شب‌ها چهره‌ شهر‌های بزرگ ایران عوض می‌شود. شب که می‌رسد و ساعتی بعد از نماز، پرچم‌های 3‌رنگ به گردش درمی‌آیند. چراغ موکب‌ها روشن می‌شود و صدای شعار و نوحه و رجز می‌پیچد. کسانی که این شب‌ها را در خیابان‌ها و میدان‌ها گذرانده‌اند، با هم آشنا شده‌اند و فرهنگ یگانه‌ای در خیابان شکل گرفته که در گذشته ایران سابقه‌ ندارد. تعداد تجمعات حامیان نبرد و مقاومت آنقدر زیاد است که در یک گذر شبانه، سوار بر اتوبوس هم می‌توان تصاویر ماندگاری از پیروزی مردم دید.

تجریش
از میدان تجریش اتوبوس‌های خطوط بی‌آرتی به سمت جنوب حرکت می‌کنند و از وسط پایتخت می‌‌گذرند. نیازی به بلیت نیست؛ شهرداری اتوبوس و مترو را رایگان کرده است. در طول مسیر خط4 اتوبوسرانی بعضی میدان‌ها شب‌ها بسته هستند و اتوبوس‌ها از مسیر اصلی خارج می‌شوند و چند خیابان را دور می‌زنند. در میدان تجریش در مقابل حرم امامزاده صالح(ع) پرچمداران در ورودی میدان از سمت شرق، جمع شده‌اند. جمعیت بسیاری را بانوان و کودکان تشکیل می‌دهند که هریک پرچمی در درست دارند و می‌خوانند: «تو رستم تهمتنی / تو شیر پیل‌افکنی / بزن که خوب می‌زنی»

باغ فردوس
جلوی ورودی باغ فردوس تا چند شب قبل ماکتی از یک کلاس درس به نشانه شهدای مدرسه میناب ساخته شده بود؛ کلاسی با نیمکت و تخته سیاه به اندازه واقعی و دیوار‌هایی نیمه فروریخته که رنگ قرمز تندی، آن را روشن می‌کرد. به یاد کودکانی که در نخستین روز جنگ با شلیک مستقیم موشک، جان خود را از دست دادند. جلوه این نماد آنقدر بود که خودرو‌ها با رسیدن به آن سرعت خود را کم می‌‌کردند تا بتوانند صد‌ها شمعی را که نشان این شهدا بود ببینند. هنوز هم اهالی این اطراف در باغ فردوس جمع می‌شوند. صدای آهنگ می‌آید: «تکیه به عرش داده‌ای / به این زمانه خیره‌ای / چقدر پای سوخته / چه روزگار تیره‌ای»

پارک وی
آنهایی که از زیر پل پارک‌وی بگذرند با یک یادگاری، این تقاطع را ترک می‌‌کنند. راننده‌‌ها سرعت را کم می‌کنند، شیشه را پایین می‌دهند و پوستر رهبر سوم انقلاب را می‌گیرند. اینجا هرشب عده‌ای پوستر‌های رهبر را در دست دارند. روی شیشه عقب خودرو‌های گرانقیمت شمال شهر می‌شود تصویر ایشان را دید.

میدان ونک
چند شب قبل بود که یک لانچر موشک را به میدان ونک آوردند تا در کنار تیر و کمان آرش، به‌سوی دشمن نشانه رود و پیامی برای دفاع چند هزار ساله ایرانیان از کشور خود باشد. مجسمه آرش کمانگیر اندکی پیش از شروع جنگ 12روزه در میانه میدان ونک نصب شده بود. آن زمان کسی تصور نمی‌کرد به‌زودی مدافعان وطن، سلاح‌های خود را به‌سوی دشمن نشانه روند. حالا روی نقاشی دیوار بزرگ پشت ایستگاه تاکسی‌ها نوشته شده است: «تنگه هرمز تا ابد در درست ایران است.» مردم در فضای سبز میدان که جایی برای نشستن دارد و همینطور مقابل سکوی نوحه‌خوانی جمع شده‌اند. کودکان و نوجوانان هر یک پیشانی‌بند یا پرچمی در دست دارند و یکی از موکب‌ها پر از چلچراغ‌‌های روشن است.

میدان ولیعصر
موکب‌ها از مقابل ایستگاه مترو جهاد شروع می‌شوند تا جایی که سردیس سردار سلیمانی نصب شده؛ جمعیت تمام میدان ولیعصر را پر کرده است. نخل‌های اطراف میدان هم پرچم ایران را به تن کرده‌اند. استیج سخنرانی و مداحی در ابتدای بلوار کشاورز برپا شده و در میدان از سمت غرب به شرق صندلی چیده شده اما تعداد شرکت‌کنندگان چند برابر صندلی‌هاست. دیوار‌نگاره میدان ولیعصر، تصویر رهبر شهید انقلاب است و زیر آن پرچم‌ ایران در دست‌ها موج می‌زند. میدان ولیعصر در کنار میدان انقلاب یکی از محل‌های اصلی تجمع‌ شبانه است و خبرنگاران صدا و سیما تصاویر حضور مردم را مستقیما از آن منتشر می‌کنند. در این مدت پلازای میدان هم میزبان رویداد‌های هنری مانند نمایشگاهی از کوله‌پشتی و کیف‌های دانش‌آموزان شهید بود.

چهارراه ولیعصر
پرچم بر افراشته شده در چهارراه ولیعصر هیچ‌گاه بدون پرچمدار نمی‌ماند. هر وقت کسی از سکو پایین بیاید، یک نفر دیگر جای او را می‌گیرد؛ حتی بعضی منتظر ایستاده‌اند تا آن را در دست بگیرند. شب و روز این پرچم در اهتزاز است. آن‌سوتر، در مقابل ساختمان تئاتر شهر خیمه‌هایی برپا شده است و صدای رجز «حریفت منم» می‌آید. پیاده‌راه پارک دانشجو پر ازموکب‌ است. خانواده‌هایی که با مترو رسیده‌اند، پرچم به دوش از پله‌های مترو بیرون می‌آیند.

خیابان جمهوری
کمی دورتر از مسیری که اتوبوس بی‌آرتی طی می‌کند، ورودی اصلی بیت رهبر شهید است. در ابتدای خیابان شهید کشوردوست، تصویر بزرگ رهبر شهید نصب شده. ساعت 10شب در تقاطع خیابان ولیعصر و جمهوری، جانبازانی هم دیده می‌شوند که با عصا و صندلی چرخ‌دار به سمت خیابان کشور‌دوست در حال حرکت هستند. دیوار سیمانی که در مقابل خیابان نصب شده پر از نوشته‌های مردم برای رهبر شهید است و دیگر جای خالی روی آن نمانده اما شیفتگان و عزاداران ایشان همچنان پیام‌ها و درد‌دل‌های خود را به آن اضافه می‌کنند. شب‌های اینجا وعده دیدار مشتاقان رهبر شهید است.

میدان راه‌آهن
ساعت به 10شب رسیده است اما آنها که در خیابان حضور دارند خستگی نمی‌شناسند. گروه بزرگ موتورسوار با تصاویر رهبران انقلاب و پرچم‌های رنگارنگ از میدان می‌گذرند. گذشت نزدیک به 2‌ماه از شروع جنگ، تعداد حاضران در میدان را کم نکرده است و هر شب خودرو‌ها و موتورسیکلت‌هایی که با پرچم‌های خود و با صدای رجزخوانی شناخته می‌شوند از خیابان‌ها می‌‌گذرند.
 انتهای خیابان ولیعصر به میدان راه‌آهن می‌رسد اما جمعیتی که شب‌ها در خیابان حاضر می‌شوند پایانی ندارد. اینجا و در این میدان تاریخی هم تصاویری که در تمام خیابان ولیعصر دیده شده بود، باز تکرار می‌شود. تصویر بزرگ حرم امام رضا(ع) نشانه مقصد مسافران راه‌آهن و ارادت مردم ایران به امام هشتم شیعیان در این میدان نصب شده است؛ ارادتی که این شب‌ها پشتیبان مدافعان میهن اسلامی شده است. جمعیت پیر و جوان، زن و مرد که هیچ شبی سنگر را ترک نمی‌کنند تمام میدان‌های شهر را در اختیار خود دارند.






 

این خبر را به اشتراک بگذارید