دیالکتیک انسداد تنگه هرمز و مدیریت تنگه هرمز

مجتبی زارعی؛ عضو کمیسیون امنیت ملی‌ مجلس

 دوگانه راهبردی «انسداد و مدیریت» درباره تنگه هرمز به‌صورت رسمی تبیین شده است.
 دال مرکزی هر دو رویکرد، «نگاه تمدنی» به تنگه هرمز و فراتر رفتن از نگاه صرفا امنیتی است.
 در رویکرد انسدادی، تنگه به‌عنوان «اهرم بازدارنده» در برابر تهدید و شرارت قدرت‌های فرامنطقه‌ای تعریف می‌شود.
 در رویکرد مدیریتی، تنگه به‌عنوان «ابزار توسعه و بهره‌برداری پایدار» برای ملت‌ها و دولت‌ها درنظر گرفته می‌شود.
 این دوگانه نه مبتنی بر تضاد، بلکه مبتنی بر یک «دیالکتیک تعاملی» و همکاری متمدنانه تعریف شده است.
 قاعده راهبردی آن است که در برابر تحریم و تهدید، انسداد و در برابر تعامل، مدیریت فعال اعمال می‌شود.
 این رویکرد، تنگه هرمز را از یک مسیر عبور به یک «ابزار حکمرانی ژئوپلیتیک» ارتقا می‌دهد.
 وزارت خارجه مأمور طراحی سازوکارهای اجرایی برای مدیریت تنگه شده است.
 نهادهای تقنینی نیز در حال تدوین یک «چارچوب قانونی جامع» برای حکمرانی بر تنگه هستند.
کشورها میان «پذیرش مدیریت ایران» یا مواجهه با «اهرم انسداد» یکی را انتخاب خواهند کرد.