کلاس درس مقاومت

محمود مولایی  | روزنامه‌نگار

چند سال پیش می‌گفتیم کرونا نمی‌تواند کارشان را تعطیل کند و حالا هم جنگ. از معلم‌هایی که زمان کرونا دانش‌آموزان را به خانه‌شان دعوت می‌کردند یا به خانه دانش‌آموزانی که اینترنت و تلفن همراه نداشتند، می‌رفتند رسیدیم به معلم‌هایی که در روزگار جنگ و قطعی اینترنت، برای دانش‌آموزان کلاس حضوری برگزار کردند. 
یکی از‌ آنها، عبدالحمید شایگان، معلم پایه سوم دبستان ابوذر روستای مرزی و محروم کهنه‌جلگه است؛ معلمی که در بحبوحه جنگ تحمیلی سوم، تصمیم گرفت به جای کلاس‌های مجازی، دانش‌آموزان را برای تدریس حضوری به خانه‌اش دعوت کند.

تصمیم به حضوری شدن کلاس‌ها 
روستای کهنه‌جلگه در شهرستان مانه و سملقان خراسان شمالی بیش از 500دانش‌آموز در مقاطع ابتدایی و متوسطه اول دارد. پایین بودن سرعت اینترنت و نداشتن گوشی تلفن‌همراه مناسب آموزش غیرحضوری را در این روستا و برخی مناطق خراسان شمالی سخت کرده است و همین هم موجب شد عبدالحمید شایگان، آموزگار پایه سوم دبستان ابوذر روستای کهنه‌جلگه تصمیم بگیرد کلاس درس را در منزل برپا کند. عبدالحمید شایگان به همشهری می‌گوید: «کهنه‌جلگه یکی از روستاهای مرزی در خراسان شمالی است. برخی از دانش‌آموزان با تلفن همراه والدین خود در کلاس مجازی شرکت می‌کردند، اما برای برخی این امکان وجود نداشت؛ به همین دلیل تصمیم به برگزاری کلاس حضوری گرفتم. ابتدا قرار بود کلاس‌های حضوری را در مسجد روستا برگزار کنم، ولی به‌دلیل همزمانی تعطیلی مدارس با‌ ماه رمضان و برنامه‌های خود مساجد امکان برگزاری کلاس در مسجد وجود نداشت. بعد تصمیم گرفتم شرایطی را فراهم کنم تا کلاس درس در خانه خودم برگزار شود.» 

مکتبخانه در خانه آقامعلم 
عبدالحمید شایگان متولد روستای کهنه‌جلگه است و همین موضوع کار را برای اجرای تصمیمش یعنی برگزاری کلاس حضوری ساده‌ کرد. عبدالحمید شایگان توضیح می‌دهد: «با اولیای دانش‌آموزان صحبت کردم تا رضایت‌شان را جلب کنم. از آنجا که خودم اهل کهنه‌جلگه هستم و اهالی من را کامل می‌شناسند، والدین مشکلی در این‌باره نداشتند و همکاری کردند و خوشبختانه طرح کلاس حضوری با استقبال روبه‌رو شد.» او ادامه می‌دهد: «کلاس درسی که در خانه تشکیل دادم، بیشتر شبیه مکتبخانه بود یعنی میز و صندلی نداشتم، ولی خوشحالم که به 23دانش‌آموز دختر حضوری درس دادم.» برگزاری کلاس درس در خانه تجربه متفاوتی بود، هم برای معلم روستا و هم برای دانش‌آموزان. او می‌گوید: «کلاس درس در محیط خانه برای دانش‌آموزان تازگی داشت و کنجکاوی آنها را برانگیخته بود. به محیط خانه توجه زیادی می‌کردند و گاهی سؤالاتی می‌پرسیدند. به‌نظر من، تغییر محیط کلاس درس قطعا سال‌ها در ذهن بچه‌ها می‌ماند و حتما خاطره خوبی برای آنها رقم زده است.» 

انتظار این همه بازتاب درفضای مجازی را نداشتم!
تصاویر کلاس حضوری عبدالحمید شایگان و 23دانش‌آموز دخترش در ایام جنگ در فضای مجازی بازدید زیادی داشت. شایگان می‌گوید: «می‌خواستم خدمتی به بچه‌های روستا کنم تا از تحصیل دور نمانند. از نظر خودم کار خاصی نبود و انتظار نداشتم تشکیل کلاس‌های حضوری‌مان این همه بازتاب داشته باشد.» او کلاس‌های حضوری‌اش در جنگ را رضایت‌بخش توصیف می‌کند و می‌افزاید: «به‌نظر من برگزاری کلاس در خانه نه‌تنها جلوی پیشرفت بچه‌ها را نگرفت، بلکه سبب پیشرفت آنها در زمان تعطیلی مدارس شد.»  او که 12سال سابقه کار معلمی دارد، معتقد است کلاس‌های حضوری قطعا خیلی مؤثرتر از کلاس‌های غیرحضوری است.   این معلم به مشکلات کهنه‌جلگه به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین روستاهای خراسان شمالی هم اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد که این روستا از امکانات رفاهی و آموزشی عقب‌  و  جاده‌های روستا هنوز خاکی است و حتی آب شرب پایدار در کهنه‌جلگه وجود ندارد.

عبدالحمید شایگان معلم روستای کهنه‌جلگه:
برخی دانش‌آموزان با تلفن همراه والدین خود در کلاس مجازی شرکت می‌کردند، اما برای برخی این امکان وجود نداشت. به همین دلیل تصمیم به برگزاری کلاس حضوری گرفتم