نکته ای درباره مذاکرات

مذاکره به‌معنای تسلیم یا سازش نیست. اتفاقا مذاکره‌ای که به تسلیم و سازش بینجامد، ما هم با آن مخالفیم اما ما به همه دنیا ثابت کرده‌ایم، ‌اگر طرف مقابل واقعا برای منافع مشترک صحبت کند ما پای میز مذاکره متمدنانه حاضر می‌شویم، می‌نشینیم و صحبت می‌کنیم اما تجربه ثابت کرده که مذاکره‌های آنها بی‌طرفانه نیست. مذاکره‌ای که از قبل نتیجه آن را تعیین کرده باشند و فریاد بزنند می‌رویم مذاکره کنیم تا برنامه هسته‌ای ایران نابود شود، این دیگر مذاکره نیست. پس وقتی ما چنین مذاکره‌ای را نمی‌پذیریم، یعنی داریم مقاومت می‌کنیم. جنس مقاومت همیشه این نیست که مستقیما بجنگیم یا اسلحه به‌دست بگیریم. همین که پای میز مذاکره از حقوق خود کوتاه نیاییم نوعی مقاومت است.  باید چهره بین‌المللی مردم ایران را به خوبی نشان دهیم. باید به همه دنیا ثابت کنیم که ما پای گفت‌وگو هستیم، حتی با کسی که با او پدرکشتگی داریم، حتی با کسی که آدم‌های ما را کشته است. اما این گفت‌وگو از سر دوستی و خوش‌بینی و تسلیم و سازش نیست.