درباره پایگاه پنهان‌کار آمریکا در خلیج‌فارس چه می‌دانیم؟

تا سال۱۳۹۶، حضور رسمی آمریکا در پایگاه الظفره در امارات متحده عربی با سابقه‌ای نزدیک به 2دهه به‌صورت علنی اعلام نشده بود. در همان سال، یکی از مقامات نیروی هوایی آمریکا در گفت‌وگو با وب‌سایت نظامی ـ تحلیلی Military.com تأیید کرد که این پایگاه در بخشی از عملیات هوایی آمریکا در منطقه مشارکت دارد؛ اعترافی که به‌نوعی پایان دوره پنهان‌کاری درباره نقش الظفره بود.
پایگاه هوایی الظفره دارای 2باند اصلی به طول حدود ۴۲۰۰متر و 2خزش‌راه سرتاسری است(مسیری در فرودگاه که باند فرودگاه را با رمپ‌ها، آشیانه‌ها، ترمینال‌ها و دیگر امکانات فرودگاه متصل می‌سازد) و بنا به اظهارات مقامات اماراتی و آمریکایی، ظرفیت استقرار نزدیک به 5هزار نیروی نظامی را دارد که حدود 4هزار نفر آنان آمریکایی هستند. همین ترکیب نیرو باعث شده الظفره عملا بیش از آنکه یک پایگاه اماراتی باشد، کارکردی آمریکایی داشته باشد. در جریان جنگ ائتلاف عربی علیه یمن نیز این پایگاه هدف حملاتی از سوی یمنی‌ها قرار گرفت، هرچند جزئیات خسارات احتمالی رسانه‌ای نشد.
مأموریت اصلی الظفره هدایت و پشتیبانی عملیات جنگنده‌ها، پهپادها، هواپیماهای سوخت‌رسان و پرنده‌های شناسایی است. استقرار جنگنده راهبردی F-22Raptor، سامانه‌های پدافندی MIM-104Patriot و احتمالا THAAD در کنار هواپیمای شناسایی بلندپرواز Lockheed U-2، آواکس و جنگنده‌های هجومی این پایگاه را به یکی از گره‌های کلیدی قدرت هوایی آمریکا در منطقه بدل کرده است.
همچنین در سال۱۳۹۶ اعلام شد الظفره بزرگ‌ترین انبار سوخت ارتش آمریکا را در خود جای داده و روزانه به‌طور متوسط بیش از یک میلیون لیتر سوخت به هواپیماهای مستقر تحویل می‌دهد.
با این همه عِده و عُده اما آمریکایی‌ها از تبعات حمله به ایران وحشت دارند و این را می‌توان از لابه‌لای سخنان آنان دریافت.