روستایی که در زمان رضاخان غیب شد!

در بالادست روستای تجریش، آبادی کوچکی بود به نام «جعفرآباد» که باغداران بسیاری با کشت و کار در اراضی آن روزگار می‌گذراندند. سال 1301شمسی وقتی رضاخان تصمیم گرفت کاخ سعدآباد را گسترش بدهد، این روستا در طرح گسترش کاخ قرار گرفت و با الحاق به اراضی کاخ از روی نقشه ناپدید شد. او سال ۱۳۰۱ به پیشنهاد ‌‌ محمود کشتکار،‌یکی از مالکان بزرگ اراضی محمودیه، سراغ باغی در نزدیکی تجریش رفت. رضاخان در ابتدا باغ علی‌خان والی را خرید تا این باغ به نخستین اقامتگاه تابستانه او تبدیل شود؛ اما طولی نکشید که نزدیکانش باغ‌های اطراف را هم برای او خریداری کردند تا به‌تدریج محدوده کاخ سعدآباد تعیین شود.
در میان این باغ‌ها، زمین‌های روستای جعفرآباد هم وجود داشت که ‌ بعدها در زمان ساخت کاخ سعدآباد در اراضی این کاخ قرار گرفت.روستای جعفرآباد، یکی از آبادی‌های کوچک شمیران بود که وابستگی بسیاری به آبادی بزرگ تجریش داشت. آبادی‌های بزرگ شمیران همگی بازارچه و مسجد داشتند، درحالی‌که روستای کوچکی مثل جعفرآباد که نامش در دوره قاجار سر زبان‌ها افتاد، فاقد این امکانات بود. اما باغ‌های میوه و زمین‌های کشاورزی داشت که ساکنانش از همین راه روزگار می‌گذرا‌ندند.
وقتی رضاخان تصمیم به گسترش مجموعه کاخ سعدآباد گرفت، بخش زیادی از زمین‌های روستای جعفرآباد با قرار گرفتن در طرح ساخت و توسعه کاخ از میان رفت. هرچند بسیاری از چنارهای تنومندی که امروز در بخش‌های شرقی کاخ سعدآباد قرار دارند، آخرین بازماندگان و یادگاری‌های آن روستای قجری هستند.
برخلاف دیگر آبادی‌های شمیران، امروز کمتر کسی نام روستای جعفرآباد را شنیده است. با وجود این، هنوز ۲ دروازه قدیمی شرق کاخ سعدآباد به نام جعفرآباد معروف است که نشانی دیگر از وجود یک روستای ناپدید شده در شمال تجریش به شمار می‌رود.