کمک‌های پنهانی‌‌اش کارگشا بود

شهید «بایرامعلی محمدنژاد» در سال 1345در میاندوآب از توابع استان آذربایجان غربی متولد شد. او سال‌ها در همان روستا همراه پدر و برادرانش مشغول کار بود. ازدواج کرد و صاحب ۳ فرزند شد. البته یکی از فرزندانش بعد از شهادتش به دنیا آمد. او در ایست بازرسی شهر میاندوآب در تبریز حین درگیری با قاچاقچیان کالا با درجه سرگردی شهید شد. 
حمید محمدنژاد فرزند شهید درباره او می‌گوید: «آذرماه سال ۱۳۸۹ تقریبا ۹ ساله بودم که پدرم شهید  شد. مجید برادر بزرگم ۱۹ ساله بود. البته او بعد از شهادت پدرم، سال ۱۳۹۱ در رودخانه غرق شد و برای همیشه از پیش ما رفت. خاطره چندانی از پدر در ذهن ندارم چرا که اغلب سرکار بود و نیمه‌های شب به خانه می‌آمد. سرگرد نیروی انتظامی بود و با آنکه در کارش سختی و خطر زیادی بود اما هیچ‌گاه از این مشکلات در خانه صحبت نمی‌کرد و نمی‌خواست ما دلهره و نگرانی بگیریم. هر مسئله‌‌ای بود پشت در می‌گذاشت و با روی خوش به خانه می‌آمد. تا چندسال بعد از شهادت او، از گوشه و کنار شهر افراد زیادی طلب‌های پدرم را به ما بازمی‌گرداندند و می‌گفتند او کمک‌های زیادی می‌کرده است. کمک‌های پنهانی پدرم کارگشا بوده است.» 
 ستار محمدنژاد، برادر شهید در ادامه به خاطره زیبایی از او اشاره می‌کند و می‌گوید: «بایرامعلی افسر نیروی انتظامی بود که به پاکدستی معروف بود از این‌رو او را مسئول منطقه ایست بازرسی در امر کنترل قاچاق کردند. آن زمان این گلوگاه امکانات زیادی نداشت و سربازان در سرمای سوزناک پست می‌دادند. خودم شاهد بودم که بایرامعلی از هزینه شخصی خودش برای پاسگاه‌شان بخاری نفتی خرید تا سربازها سردشان نشود. گاهی هم به آنها پول می‌داد. روز ختمش چند نفر از قاچاقچیانی که قبلا برادرم با آنها برخورد کرده بود، حضور داشتند و می‌گفتند گرچه با ما برخورد کرده بود اما ما متنبه شدیم و مرام و معرفت برادرت از خاطر ما نمی‌رود.»