خداحافظی با پدر ژپتوی ایران

عثمان رحمان‌زاده، از چهره‌های ماندگار هنر خودآموخته ایران و مجسمه‌سازی شناخته‌شده از بوکان بود که به‌دلیل ارتباط عاطفی عمیق با آثارش، لقب «پدر ژپتو» را گرفت. او مانند ژپتوی افسانه‌ای، تنها خالق یک مجسمه نبود و تلاش می‌کرد که ظرافت‌های طراحی به مجسمه‌هایش جان ببخشد. آثار رحمان‌زاده، روایتگر فرهنگ عامه کردستان و زیست روزمره مردم بود. او بدون آموزش آکادمیک اما با ذوق شخصی و عشق، مجسمه‌هایی خلق کرد که به حافظه جمعی راه یافتند. همین پیوند پدرانه با هنر، او را به «پدر ژپتوی ایران» تبدیل کرد.