مشکلات آموزشی مناطق را از همشهری محله احصا می‌کنیم

مهم‌ترین ویژگی نشریات و رسانه‌های محلی تأکید و تمرکز بیشتر بر نیازهای محلی است. البته به نسبت نشریاتی که در سطح ملی اطلاع‌رسانی می‌کنند مطبوعات محلی، یکی از مناسب‌ترین ابزارهای ارتباطی با بخش‌های خدماتی و مردم هر محله‌اند. مانند کسی که در جمع خانواده خودش گفت‌وگو می‌کند، نشریات محلی نیز می‌توانند چنین نقشی را ایفا کنند. همشهری محله را بیش از این دیده و مطالعه کرده‌ام. تنها نشریه محلی است که نیازها و مطالبات محله‌ها را از نزدیک می‌بیند و انعکاس می‌دهد. با این حال، به نظر می‌رسد بهتر است بیشتر به سمت نیازهای محلی پیش برود و به‌عنوان یک پل ارتباطی محله با دستگاه‌های خدماتی و منطقه‌ای نقش خود را ایفا کند.

به‌عنوان مثال همشهری محله در منطقه 11 می‌تواند در حوزه فضاها و تجهیزات آموزشی و کمک آموزشی آموزش و پرورش، ضمن اینکه کاستی‌ها و مشکلات را به اطلاع مسئولان محلی می‌رساند و توجه خیّران را برای کمک به این موضوع جلب می‌کند، برای مدیرانی که در سطح ملی کار می‌کنند، اشراف بیشتری را نسبت به محله‌هایی که با مشکلات آموزشی درگیر هستند، فراهم می‌کند. برخلاف تصور برخی از افراد که فکر می‌کنند شهر تهران یکی از مرفه‌ترین استان‌های کشور از نظر فضاهای آموزشی است، باید عرض کنم متأسفانه این‌گونه نیست. شهر تهران از نظر امکانات و فضاهای آموزشی یکی از محروم‌ترین شهرهای کشور و نیازمند توجه بیشتر دولت و خیّران به این موضوع است.

در شهر تهران مناطقی مانند منطقه 11 به خاطر موقعیت مرکزی بودن و قرار گرفتن مراکز تجاری قدیمی شهر تهران، مراکز آموزشی آن نسبت به سایر مناطق به‌خصوص مناطقی که نوسازتر هستند به مقاوم‌سازی و تخریب و نوسازی بیشتری احتیاج دارد. ما هم به خاطر موقعیت خاص این منطقه، برنامه‌های ویژه‌ای برای این بخش از شهر داریم. از جمله راه‌اندازی باشگاه پیشکسوتان آموزش و پرورش در این منطقه که اخیراً افتتاح شده است. در این‌باره باید بگویم که آموزش و پرورش تاکنون نسبت به 700هزار کارکنان بازنشسته که بهترین عمرشان را در آموزش و پرورش گذرانده‌اند و ذخیره ارزشمندی برای وزارتخانه هستند، غفلت کرده است.

افتتاح باشگاه پیشکسوتان، بهانه‌ای برای تجمع بازنشستگان و استفاده از این تجربه است. در تلاش هستیم 5 باشگاه دیگر در یک تا 2 ماه آینده افتتاح کنیم. با جمع شدن پیشکسوتان در این باشگاه‌ها می‌توانیم به‌عنوان یک هیئت اندیشه‌ورز از راهنمایی‌ها و اندیشه‌های‌شان در مسائل آموزش و پرورش استفاده کنیم. درباره تأثیر این باشگاه بر روحیه بازنشستگان هم باید بگویم فردی که بهترین سال‌های عمرش را در یک سیستم گذرانده و بازنشسته شده است و نام و یادی از او آورده نمی‌شود، بسیار تلخ و ناگوار است. اما وقتی محلی را به نام تکریم از پیشکسوتان راه‌اندازی کردیم نه تنها بر روحیه آنها بلکه بر روحیه کسانی که شاغل هستند، تأثیر گذاشته‌ایم. من و امثال من که امروز کار می‌کنند فردا بازنشسته می‌شویم. قطعاً به فردایمان فکر می‌کنیم. تکریم پیشکسوتان تنها تکریم بازنشستگان نیست تکریم تمام کسانی است که امروز در آموزش و پرورش در حال خدمت هستند.