امکانات فرهنگی «کریمخان» حرف ندارد

واهه آرمن | شاعر و مترجم:

منطقه 6

از سال 61 ساکن محله کریمخان و منطقه 6 هستم. اطراف این محله پر از کتابفروشی است و روبه‌روی خیابان ایرانشهر، پارک هنرمندان واقع شده که من معمولاً آنجا به دیدن دوستانم و همچنین به تماشاخانه خانه هنرمندان می‌روم. این مزیت‌ها در منطقه 6 باعث شده تا من که در عرصه ادبیات و ترجمه فعالیت دارم، اغلب، بدون استفاده از اتومبیل، به سادگی خودم را در میان این فضای فرهنگی، راحت و آسوده ببینم. منطقه 6 تقریباً غیر از پارک هنرمندان و چند فضای سبز کوچک دیگر، پارک و بوستان ندارد. چند دهه پیش پل کریمخان مانند بلوار کشاورز، درختکاری‌های زیبایی داشت که اکنون از آن خبری نیست. آن موقع فضای سبز بیشتری هم داشت اما به مرور، با سـکـنـی گــزیـدن جــمـعــیـت و خـانـواده‌هـای جدید، برای سهولت در امر رفت‌وآمد مردم، این بلوار تبدیل به پل شد. رفت‌وآمد در این منطقه زیاد است و شلوغی بیداد می‌کند.

موتورسیکلت‌ها پیاده‌روها را به محلی برای گریز خود تبدیل کرده‌اند و پلیس هم‌کاری به کار آنها ندارد. این در حالی است که پلیس باید کنترل شهر را در دست بگیرد و در امر نظارت جدی باشد. در کشورهای پیشرفته دنیا که دیده‌ایم یا اخبارش را شنیده‌ایم، کم و بیش از خودروهای شخصی برای تعطیلات آخر هفته استفاده می‌کنند یا شهرهایی دارند که جمعیتشان به اندازه تهران است اما در آن شهرها این همه شلوغی نمی‌بینید. طبعاً باید بررسی کرد که آنها چه‌کاری کرده‌اند که مردم تا به این اندازه در شهر دیده نمی‌شوند. در مجموع از دیگر مزیت‌های خیابان کریمخان و منطقه 6 راضی‌ام و به همین دلیل این منطقه را برای زیستن انتخاب کرده‌ام. امکانات فرهنگی این منطقه خوب است و حرف ندارد، اما شهرداری و پلیس باید به حال شلوغی این منطقه فکری کند. اگر چاره‌اندیشی‌ای برای ترافیک، موتورسیکلت‌ها و شلوغی‌‌های خیابان و پیاده‌روهای کریمخان نشود، شاید با توجه به ازدیاد جمعیت، چند دهه بعد دیگر جایی برای راه رفتن هم در پیاده‌روهای این محله پیدا نکنید!