![ثلث اموال وزیر، بیمارستان شد](/img/newspaper_pages/1403/05-mordad/30/zamime/02-05.jpg)
ثلث اموال وزیر، بیمارستان شد
![ثلث اموال وزیر، بیمارستان شد](/img/newspaper_pages/1403/05-mordad/30/zamime/02-05.jpg)
موضوع: ساخت مراکز درمانی عمومی
ویژگی: نخستین بیمارستان وقفی تهران
***
ماجرای ساخت نخستین بیمارستان وقفی تهران فراز و فرودهای بسیاری دارد و به سال1275 شمسی مربوط میشود. میرزا عیسی تفرشی معروف به «میرزاعیسی وزیر» یکی از رجال بانفوذ دوره قاجار بود که با حکم ناصرالدینشاه بـر مسـند وزارت تهـران یـا همـان نایبالحکومـه تهـران نشـست. او به واسطه ثروتی که از پدر به ارث برده بود و نفوذی که در دربار ناصری داشت همواره بانی کارهای خیر و عامالمنفعه میشد و با ساخت مسجد، مدرسه و بیمارستانی در محله شیخ هادی و خیابان وحدت اسلامی امروزی نامش را در تاریخ پایتخت ماندگار کرد. علیرضا زمانی، تهران پژوه، میرزا عیسی وزیر را بانی ساخت نخستین بیمارستان وقفی پایتخت میداند و میگوید: «در سال1250 شمسی که ناصرالدین شاه بـه سـفر عتبـات رفـت، میرزاعیسـی، وزیـر تهـران بـود که قحطـی عمومـی سراسـر ایـران را فـرا گرفـت و قیمـت نـان و خواربـار یکباره در تهـران افزایـش پیدا کرد. مخالفان میرزاعیسی که فرصت را مناسب دیدنـد، اشـعاری علیـه او سـاخته و بـر سـر زبانهـا انداختنـد. این ترفند مؤثر بود و حکم عزل میرزاعیسی صـادر شد، اما 20سال بعد و بـا مرگ محمدابراهیم خان وزیرنظام، دوباره به وزارت تهران رسید که باز هم بخت یارش نبود و بیماری وبا در تهران شیوع پیدا کرد. هر روز عده زیادی از مردم تهران به مرض وبا از پـای درمیآمدند، اما میرزاعیسی وزیر در تهران ماند تا به داد مردم برسد که درنهایت خودش بر اثر ابتلا به وبا درگذشت.»
زمانی معتقد است نخستین بیمارستان وقفی تهران بعد از مرگ میرزاعیسی وزیر و طبق وصیت او ساخته شده است:«میرزاعیسی وزیر قبل از مرگش به شیخ هادی نجمآبادی، از روحانیون محبوب و بانفوذ آن روزگار وصیت کرده بود که با ثلث اموالش مسجد و مدرسه و بیمارستانی در تهران بسازد. شیخ هادی هم در سال 1275 شمسی از ثلث اموال میرزاعیسی بنـای بیمارسـتانی را در محلـه شـیخ هـادی بنیـان کـرد که این بیمارستان در سال1279 شمسی در 2بخش داخلـی و جراحــی کارش را آغـاز کرد و بـه «بیمارسـتان وزیـری» مشـهور شـد. در سال1355 وزارت بهداری وقت بیمارستان وزیری را به بهانه ساخت بیمارستانی جدید تخریب کرد. این بنا تا سال1360 متروکه ماند تا اینکه تعدادی از پزشکان و افراد خاندان نجمآبادی بخشی از آن را بازسازی کردند.»