یادداشت
مسئولیت‌های شهروندی‌مان را بپذیریم
حمید ابراهیمی| بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر:
در محدوده غرب تهران زندگی می‌کنم اما در محله راه‌آهن بزرگ شده‌ام. محله‌ای قدیمی در پایتخت که دیگر برای خودم هم قابل شناسایی نیست؛ آنقدر که تغییر کرده است. تهران را دوست دارم چون محل زندگی‌ام است؛ شهری است که در آن زندگی و رشد کرده‌ام و روزگار می‌گذرانم. اما این شهر مشکلات زیادی دارد. ترافیک و آلودگی هوا مهم‌ترین مشکل شهر ماست که باید برای حل این مشکلات کاری کنیم. همیشه تلاش کرده‌ام به بهبود اوضاع کمک کنم. سعی کرده‌ام در حد یک شهروند اصول زندگی شهرنشینی را رعایت کنم تا بر مشکلات شهرم افزوده نشود.
با فرزندم نیز درباره مسائل شهروندی صحبت می‌کنم؛ درباره مشکلات و راهکارها امید دارم که لااقل شهروندان آینده تهران دیگر با این همه مشکلات درگیر نباشند. درباره معضلات تهران یک موضوع مهم وجود دارد. شهروندان همه جا حتی در فضای مجازی مدام از مشکلات شهر و جامعه شکایت می‌کنند و از مسئولان توقع دارند راهکاری بیندیشند. درست است که یک سلسله علت‌ها و ندانم‌کاری‌ها و تصمیم‌های اشتباه وجود دارد اما از نقش و مسئولیت خودمان نباید غافل شویم. اگر قطار جامعه ما را پیش نمی‌برد من به‌عنوان یک شهروند با خودرو خودم که می‌توانم پیش بروم. حتی با پای پیاده می‌توانم پیش بروم و مشکلی هرچند کوچک را حل کنم. یا حداقل به سهم خودم می‌توانم مشکلی کوچک یا بزرگ برای شهرم درست نکنم. باید با توانایی‌های خودمان پیش برویم و مسئولیت‌های شهروندی‌مان را بپذیریم.
برای مثال همین مشکل ترافیک را که به آلودگی هوا منجر می‌شود در نظر بگیریم. اگر شهروندان اصول رانندگی را درست و کامل رعایت کنند چقدر ترافیک کم می‌شود؟ اصلاً ترافیکی باقی می‌ماند؟ اصول ترافیکی ساده هستند ولی رعایت دقیق آنها تأثیر مهمی در نظم عبور و مرور دارد. هر اصلی که در رانندگی رعایت نمی‌کنیم خودمان هم در بروز مشکلات در شهر و جامعه سهیم می‌شویم. برای مثال از خودمان بپرسیم تغییر ناگهانی لاین حرکت که در رانندگی پایتخت‌نشینان امری عادی است چقدر نظم خیابان‌ها را به‌هم می‌زند و بر ترافیک تهران می‌افزاید؟
به نظرم باید همزمان که از مسئولان، برنامه‌ریزی درست و اقدامات کارآمد مطالبه می‌کنیم، خودمان هم مسئولیت‌های فردی و اجتماعی‌مان را بپذیریم تا مشکلات شهرمان کمتر شود.
