![بازنشستگی سر موقع](/img/newspaper_pages/1402/02-%20ordibehest/06/rooyi/05-05.jpg)
بازنشستگی سر موقع
کن لوچ با آخرین فیلمش به کن میآید
![بازنشستگی سر موقع](/img/newspaper_pages/1402/02-%20ordibehest/06/rooyi/05-05.jpg)
کارگردانان بزرگ فقط فیلمهای خوب نمیسازند. آنها خوب میدانند که چه وقت باید بازنشسته شوند و از دنیای سینما خداحافظی کنند. آنها نمیخواهند با تتمه خلاقیتشان فیلم بسازند. میدانند برای ساختن فیلم خوب باید ذهن تیز و چشم باز داشته باشند. پس وقتش که رسید کنار میکشند و از دوران بازنشستگیشان لذت میبرند. این همان کاری است که فیلمسازان معمولی قادر به انجامش نیستند.
حالا خبر رسیده که کن لوچ، کارگردان طراز اول سینما که در ماه ژوئن ۸۷ساله میشود، اذعان کرده که بهطور واقعبینانه، ساخت دوباره یک فیلم بلند دشوار خواهد بود و احتمالا «بلوط پیر» آخرین فیلم بلند سینمایی اوست که در جشنواره کن امسال بهنمایش درمیآید. اینطور که ایسنا گزارش داده، لوچ پیش از پانزدهمین حضورش در جشنواره کن، در گفتوگو با هالیوود ریپورتر، اذعان کرد: «ساخت فیلم چند سال طول میکشد و من تقریبا ۹۰ساله خواهم شد و در این سن و سال قابلیتهای شما رو به کاهش است. حافظه کوتاهمدت شما از بین میرود و بینایی من در حال حاضر بسیار مزخرف است، بنابراین بسیار مشکل است.» البته لوچ پیش از این نیز چندبار اعلام بازنشستگی کرده بود. وقتی در سال۲۰۱۴ فیلم «جیمی هال» را به مسابقه کن آورد، قبلا اعلام کرده بود که این آخرین فیلم بلندش خواهد بود. اما انتخاب دولت محافظهکار در سال۲۰۱۵ و کاهش رفاه اجتماعی باعث شد که او در سال۲۰۱۶ پشت دوربین فیلم «من، دانیل بلیک» برود. این فیلم که حملهای جدی به سیستم مزایای بریتانیاست، دومین نخل طلا را برای این سینماگر پس از فیلم «بادی که در مرغزار پیچید» در سال۲۰۰۶ به همراه داشت و به شعاری برای عدالت اجتماعی در سراسر جهان تبدیل شد. او پس از آن و در سال۲۰۱۹ فیلم «آمدیم، نبودید، رفتیم» را ساخت که حملهای شدید به ماهیت شکننده و مضر اقتصاد سرمایهداری بود. لوچ پس از نمایش این فیلم در کن دوباره گفت که این فیلم آخرین فیلم او خواهد بود که به کن میآید اما باز هم اینطور نبود. این سینماگر مطرح امسال و برای پانزدهمین بار با فیلم جدیدش «بلوط پیر» پا به بخش رقابتی کن خواهد گذاشت.
لوچ حالا با ۱۵بار حضور در بخش رقابتی جشنواره کن، رکورددار معتبرترین رویداد سینمایی جهان است.
وی اولینبار در سال۱۹۷۹ با فیلم «جک سیاه» به جشنواره کن رفت که جایزه فیپرشی را دریافت کرد و در سال۱۹۸۱ با فیلم «نگاهها و لبخندها» اولینبار نامزد نخل طلا شد که 2 جایزه کلیسای جهانی و سینمای جوان را بهدست آورد.