![فرصتی که سوخت](/img/newspaper_pages/1401/07-%20Mehr/27/farhang/2424.jpg)
درباره «بام بالا» فیلم کودکی که به شکل نامناسبی اکران شد
فرصتی که سوخت
![فرصتی که سوخت](/img/newspaper_pages/1401/07-%20Mehr/27/farhang/2424.jpg)
یاسمن هجری
در ماههای اخیر، وضعیت فروش فیلمها رضایتبخش نبوده است. بهنظر میرسد با وجود وعده و وعیدها، پس از پایان دوران تعطیلی متاثر از کرونا، سینما به روزهای عادی سابق بازنگشته است. تعداد کمی از فیلمهایی که در این مدت روی پرده رفته با استقبال مواجه شده و فروش بسیاری از فیلمها، ناامیدکننده بوده است.
در این میان، و در هفتههای اخیر 2فیلم سینمای کودک روی پرده رفته؛ «پسر دلفینی» و «بام بالا». «پسر دلفینی» به واسطه تبلیغات قوی و حمایت تلویزیون از آغاز، مورد توجه قرار گرفت اما «بام بالا» که در بخش خصوصی ساخته شده، قربانی شرایط موجود شده است.
«بام بالا» (سیدجمال سیدحاتمی) فیلمی فانتزی و شاد برای مخاطب کودک است؛ فیلمی که اگر در شرایط مناسب روی پرده میرفت، میتوانست برای مخاطب جذاب باشد. فیلمی که برخلاف اغلب تولیدات مربوط به سینمای کودک، با هزینه اندک، سردستی و فقیرانه ساخته نشده، تولید حرفهای داشته، قصه آن جذاب است و متناسب با معیارهای روز، از ترانه و تخیل برای سرگرمکردن کودکان استفاده کرده است.
نمایش «بام بالا» در شرایطی که کمتر تهیهکنندهای حاضر به اکران فیلمی تازه است، ادامه روندی است که معمولا سینمای کودک با آن مواجه بوده است. فیلمهای کودک ساخته میشوند که در بهترین حالت، زینتبخش جشنواره کودک باشند و پس از آن یا بایگانی شده یا به تلویزیون بروند، چرخه اکران برای فیلم کودک، معمولا سلامت و حرفهای نیست. اما «بام بالا» فیلمی است که با نگاه حرفهای و جذب مخاطب ساخته شده و مشخص است که غایت آمال و آرزوهای سازندگانش، نمایش در جشنواره فیلم کودک نبوده است.
در جدول فروش این روزهای سینمای ایران، «بام بالا» چندان پرمخاطب و پربیننده نبوده و این برای فیلمی که تلاش کرده با شرافت، قصه بگوید و تماشاگر کمسن و سال اما با هوشاش را به کمک رؤیاپردازی و فانتزی، سرگرم کند، اتفاق خوشایندی نیست. بهنظر میرسد بهدلیل فضای شاد و پر از موسیقی فیلم، «بام بالا» با قرائت رسمی آموزش و پرورش همخوانی ندارد و فیلم از مواهب اکران مدرسهای هم بیبهره خواهد ماند، این در حالی است که در فضای موجود، شاید کودکان نیازمند چنین فیلمهایی باشند؛ فیلمهایی که به دنیای خاکستری این روزها، رنگ و نور و موسیقی بپاشد. سرنوشت تلخ «بام بالا» در اکران عمومی، سرنوشت محتوم فیلمهای کودک در یک دهه اخیر است.
تعداد کمی از فیلمهای کودک که با حمایت ارگانها ساخته میشوند در سایه توجه ویژه سینماداران دولتی و تبلیغات تلویزیونی مخاطب پیدا کرده و معدود فیلمهای کودک ساختهشده در بخش خصوصی، مسیری سخت در گیشه پیدا کردهاند. اکران نامناسب، سانسهای محدود و سالنهای پرت، اجازه دیده شدن به این فیلمها را نمیدهد. سیدجمال سیدحاتمی و بهروز مفید (تهیهکننده بام بالا) احتمالا میدانستند که اکرانکردن فیلمشان در این روزها، توفیقی به همراه نخواهد داشت، اما تصویری که از اکران در سینمای کودک وجود دارد، فراتر از آنچه امروز برای فیلم مفرح و دوستداشتنی «بام بالا» رخ داده نیست. تا اطلاع ثانوی درخششها در سینمای کودک، مقطعی است و اوضاع این سینما، همچنان ناامیدکننده است.