تحصیل به قیمت اعصاب خردی همسایه‌ها

مهین قاسمخانی| خبرنگار:

منطقه 6

اهالی کوچه ملکیان در خیابان خردمندجنوبی، مانند اهالی خیلی از معابر پایتخت، با مشکل کمبود فضای پارک مواجه هستند. کوچه‌ای نه چندان عریض که بعد از تخریب خانه‌های یک طبقه و ۲ طبقه و ساخت مجتمع‌های مسکونی و اداری، شلوغی و کمبود فضای پارک در آن صدچندان شده و کج‌سلیقگی برخی مسئولان و ایجاد برخی مراکز آموزشی، آن هم در دل کوچه‌ای حدوداً ۶متری بر این مشکلات دامن زده است. اهالی این کوچه این روزها از فعالیت یک مرکز آموزش عالی در کوچه محل زندگی‌شان به دلیل مشکلاتی که ایجاد کرده، گلایه دارند اما صدایشان به جایی نمی‌رسد. 

دوطرف کوچه گوش تا گوش خودرو پارک شده است. بیشتر ساختمان‌ها نوساز هستند اما در میان آنها بناهای قدیمی یا به قول معروف سالخورده هم به چشم می‌خورد. پیاده‌روهای دوطرف کوچه فقط به اندازه عبور یک نفر پهنا دارد اما در همین پیاده‌رو‌های کم‌عرض هم چند موتور پارک شده است. اهالی می‌گویند این وضعیت، تازه روزگار خوش ماست. اگر می‌خواهید عمق مشکلات زندگی در کوچه ملکیان را ببینید باید در ساعت‌هایی به این کوچه بیایید که دانشگاه علمی کاربردی تعطیل می‌شود. مرضیه صاحبی، یکی از قدیمی‌ترین اهالی حدود ۵۰سال است که در این کوچه زندگی می‌کند.

او می‌گوید: «تا ۵سال قبل وضعیت کوچه ما چندان تفاوتی با کوچه‌های اطراف نداشت. با مشکل کم‌عرضی کوچه و نبود جای پارک کنار آمده بودیم تا اینکه این ساختمان را در اینجا ساختند (اشاره به یک ساختمان نوساز ۵ طبقه) اینجا قبلاً یک ساختمان ۳ طبقه و متعلق به شرکتی تولیدی بود که حضور و فعالیت‌شان مزاحمت چندانی برای اهالی نداشت اما بعد از رفتن آنها و ساخته شدن این ساختمان، مشکلات قبلی چندین برابر شد. ما نمی‌دانستیم قرار است اینجا به یک مرکز آموزش عالی تبدیل شود اما بعد از نصب تابلو و آمدن دانشجوها و شروع سال تحصیلی ناگهان مشکلات ما چند برابر شد.»


ازدحام موتورسیکلت در پیاده‌رو

علی مرادی یکی دیگر از اهالی کوچه، صحبت‌های صاحبی را پی می‌گیرد و می‌گوید: «تا قبل از آمدن دانشجوها، اگر مشکلاتی هم بود اهالی به هر حال با هم کنار می‌آمدند. همه یکدیگر را می‌شناختند و اگر کسی ماشین خود را جلو پارکینگ پارک می‌کرد، زنگ همسایه را می‌زدیم و می‌آمدند و ماشین‌شان را می‌بردند و مشکل حل می‌شد اما حالا دانشجوها خودروهای خود را همه‌جا حتی جلو پارکینگ خانه‌ها پارک می‌کنند و مشکلات بی‌شماری ایجاد کرده‌اند.

این درحالی است که ساختمان دانشگاه پارکینگ دارد اما فقط مختص مدرسان و کادر اداری دانشگاه است.» مرادی ادامه می‌دهد: «بعضی از روزها به قدری موتورسیکلت در پیاده‌رو‌های کوچه پارک می‌شود که هیچ راهی برای عبور عابران پیاده باقی نمی‌ماند و این هم بر مشکلات ما اضافه می‌کند. عابران پیاده مجبور می‌شوند از سواره‌رو‌‌‌ تردد کنند و در نتیجه بر شلوغی کوچه افزوده می‌شود.»


تجمع و مزاحمت برای اهالی

یکی از اهالی کوچه ملکیان که تمایلی به ذکر نامش ندارد می‌گوید: «از زمانی که یادم می‌آید دانشجو همیشه نماد فرهنگ و روشنفکری بوده و مردم همواره به دانشجویان به دیده قشری فرهنگساز نگاه می‌کردند اما متأسفانه بعضی از دانشجویان مرکز آموزش عالی علمی کاربردی کانون وکلای دادگستری اهمیت چندانی به موازین اخلاقی نمی‌دهند. آنها بعداز تعطیلی مرکز، تا مدت‌ها جلو ساختمان دانشگاه تجمع می‌کنند و ضمن ایجاد سر و صدای زیاد، مشغول استعمال دخانیات می‌شوند و این منظره ناخوشایند سبب شده تا خیلی از خانواده‌ها در ساعت تعطیلی این مرکز برای‌‌‌ تردد کودکان خود از این کوچه به مشکل بربخورند.»

او اضافه می‌کند: «قبل از ایجاد هر نوع مرکز آموزشی، ابتدا باید زیرساخت‌های موجود مورد بررسی قرار گیرد اما به نظر نمی‌رسد مسئولان دانشگاه علمی کاربردی به این نکته توجه کرده باشند. آنها با وجودی که می‌دانستند این کوچه ظرفیت ایجاد چنین مرکزی را ندارد با این حال این مرکز آموزشی را اینجا دایر کردند.»