بین خطوط برانیم

ساعد هدایتی‌| بازیگر سینما و تلویزیون:

معمولاً وقتی می‌خواهیم مهمانی را به خانه دعوت کنیم یا از دری وارد مکانی شویم یا حتی هنگام خروج، این دست و آن دست می‌کنیم و هزار‌جور تعارف تکه‌پاره می‌کنیم. اما همین که در خیابان‌ها و بزرگراه‌های تهران پشت فرمان خودرو می‌نشینیم، این موضوع خیلی زود رنگ می‌بازد و فراموش می‌شود. پشت فرمان خودروهای شخصی‌مان متأسفانه هیچ‌گونه قانونی را رعایت نمی‌کنیم. نه تنها قانون، بلکه بسیاری از رانندگان اخلاق را هم فراموش می‌کنند.

چه خوب بود که پشت فرمان خودرو هم قدری از تعارفات معمول را هنگام ورود به خانه‌ها و ساختمان‌ها می‌توانستیم به یاد هم بیاوریم تا این‌قدر جلو هم نپیچیم و نخواهیم از هم پیشی بگیریم. بزرگ‌ترین مشکلی که در شهر تهران مرا عذاب می‌دهد این است که باسواد و بی‌سواد در پشت فرمان یکی هستند و به گونه‌ای هیچ‌یک هویتشان مشخص نیست. بارها که پشت فرمان اتومبیل شخصی‌ام نشسته‌ام و خواسته‌ام از مبدأ به سوی مقصد حرکت کنم، وقتی در خیابان‌ها و بزرگراه‌ها‌‌ تردد می‌کنم، خواسته‌ام برای یکبار هم که شده با خود عهد کنم که بین خطوط برانم.

با اندکی خویشتنداری فرمان اتومبیل را به چپ و راست نگردانده‌ام و با وجود اینکه گاهی هم عجله داشته‌ام صبر کرده‌ام. اما می‌بینم هنوز حدود یک دقیقه هم نگذشته که خودرو پشت سرم یا کنار دستی‌ام دستش را روی بوق می‌گذارد یا چراغ می‌زند و نور بالا را در چشم من توی آینه جلو و کناری می‌اندازد که یعنی چرا از لاینی که خالی است حرکت نمی‌کنی! خب، این هم می‌شود سرنوشت صبر و شکیبایی من که اگر بخواهم بمانم، گویا برای خودم دردسر ایجاد کرده‌ام! آن هم در شهر شلوغی مانند تهران. یکی از عمده‌ترین مشکلات ما هنگام‌‌ تردد شهری با خودرو این است که بین خطوط حرکت نمی‌کنیم و این موضوع را بارها رسانه‌های مکتوب، مجازی و رادیو و تلویزیون هم اعلام کرده‌اند، چه رسد به تابلوهای بزرگراه‌ها که آن را بارها هشدار داده‌اند.

در بزرگراهی که 4 لاین دارد همه در 6 خط رانندگی می‌کنند. ضعف از خودمان است. هنوز عادت نکرده‌ایم درست رانندگی کنیم. برای یکبار هم که شده می‌توان این شیوه را امتحان کرد. اگر همه رعایت کنیم باور کنید در شهر تهران رانندگی صحیح جا می‌افتد و از قضا در آن صورت شهروندی که بین خطوط حرکت نمی‌کند، انگشت نما می‌شود، نه راننده ملاحظه‌کار، قانونمند و منضبط.