![نمک روی زخم](/img/newspaper_pages/1400/06-shahrivar/27/varzesh/1806.jpg)
نمک روی زخم
یک سؤال از محمود فکری؛ چرا تمامش نمیکنی؟
![نمک روی زخم](/img/newspaper_pages/1400/06-shahrivar/27/varzesh/1806.jpg)
بهروز رسایلی| لابه لای همه بحرانها و تلخکامیهای استقلال و در شرایطی که بار دیگر صفبندی آشکار بین مدیران و کادرفنی بهوجود آمده، مصاحبههای رگباری محمود فکری هم رسما به نمک روی زخم هواداران تبدیل شده است. سرمربی پیشین آبیها تقریبا هر روز مصاحبه میکند و حرفهای بسیار تندی علیه فرهاد مجیدی و کادرش به زبان میآورد. دور جدید این مصاحبهها بعد از شکست استقلال برابر الهلال شروع شده و فکری آرام و قرار ندارد. او که گمان میکند رد پای کادرفنی فعلی استقلال در برکناریاش از این تیم وجود دارد، ضمن تکرار اتهامات قبلی مطالب متنوعی در مورد بیصداقتی و بیدانشی مربیان استقلال به زبان آورده و حتی مدعی شده سرمربی آبیها در اردوی دوبی برای بازی با الهلال، شبها کنار تیم نبوده است! خلاصه اینکه فکری بیخیال نمیشود و به خیال خودش همچنان به روشنگری ادامه میدهد، اما وجه غمانگیز داستان برای او این است که اظهاراتش با کمترین همدلی ممکن از سوی هواداران استقلال همراه میشود. یعنی حتی آنهایی که نسبت به فرهاد مجیدی انتقادات تند دارند هم فکری را باور نمیکنند.
از توانایی فنی حرف نزن
محمود فکری مدام از سوختن فرصت کسب 3جام توسط کادرفنی کنونی استقلال حرف میزند. او آشکارا پای مسایل فنی را وسط میکشد و دانش فرهاد مجیدی را زیر سؤال میبرد. در مورد تواناییهای فرهاد بحثی نداریم و این یک موضوع مفصل دیگر است، اما دستکم محمود فکری آدمی نیست که حق داشته باشد پای مسایل فنی را وسط بکشد. نمایشهای سردرگم استقلال او هنوز از حافظه مخاطبان پاک نشده و حتی اگر فرض کنیم در چند مسابقه بازیکنان استقلال برای فکری «کم» گذاشتند، اوضاع خرابتر از آن است که بشود سرمربی پیشین آبیها را تبرئه کرد. شاید نماد فراموشنشدنی از کیفیت فنی فاجعهبار استقلال او، داربی رفت بوده باشد؛ جایی که آبیها خوشاقبال بودند با چند گل اختلاف به حریف سنتی نباختند. در چنین شرایطی حتی تصور اینکه استقلال با فکری به مصاف رقیبی همچون الهلال میرفت، برای هواداران عذابآور است. بیخیال استاد!
از بینظمی حرف نزن
اگر واقعا فرهاد مجیدی شبها در اردوی دوبی غیبش میزده، این یک فاجعه تمامعیار است. با این حال اوضاع استقلال فکری هم از نظر انضباطی طوری نبود که قابل دفاع باشد. باز فرهاد با همه کموکاستیهایش با بازیکنی مثل محمد دانشگر برخورد کرد، اما هنوز یادمان نرفته در تیم فکری همه آزاد بودند هر کاری دوست دارند انجام بدهند؛ مهدی قائدی میتوانست مدتها جواب باشگاه را ندهد و بلافاصله بعد از بازگشت به تمرینات فیکس شود، وریا غفوری هم قادر بود در اعتراض به تعویض از ورزشگاه بیرون برود و هیچ مجازاتی هم متوجه او نشود.
از ارتش فحاش هم حرف نزن
بله؛ محمود فکری «باند مجازی» نداشت و حتی بعد از بردها هم مورد انتقاد قرار میگرفت. در نقطه مقابل ممکن است ادعاهای متعدد در مورد پشتیبانی باندهای مجازی از فرهاد مجیدی صحت داشته باشد. این چیزی نیست که راحت بشود در موردش اظهارنظر کرد. با این حال روزی 3 بار تکرار عبارت «ارتش فحاش» از سوی فکری هم آزاردهنده است. کاربران مجازی قطعا کار بدی میکنند که به منتقدان فرهاد یورش میبرند، اما هنوز فراموش نکردهایم بدترین فحش یک سال اخیر فوتبال ایران را مقابل دوربینهای تلویزیونی، خود فکری به جواد نکونام داد. تازه سرمربی پیشین استقلال به این راحتی هم حاضر نبود عذرخواهی کند و وقتی مجبور به این کار شد، در جملهای عجیب گفت: «کسانی را که مرا وادار کردند آن کلمه را بگویم به خدا واگذار میکنم.» محمود خان اجازه بده کسانی در مذمت فحاشی حرف بزنند که حداقل فیلم رکیکگوییشان موجود نباشد!