نگاه
بزرگراه‌هایی که روی کودکی‌ام بنا شدند
ارژنگ امیرفضلی| بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون
ترافیک تهران که حاصل تردد خودروها و وسایل حمل‌ونقل عمومی شهری است، مانند دیگر شهرهای بزرگ جهان و حتی کشورهای توسعه‌یافته پدیده‌ای طبیعی به نظر می‌رسد. همه جای دنیا، شهرهای مرکزی ترافیک زیادی دارند و هرچه از مرکز دورتر می‌شوید ترافیک کمتر به چشم می‌خورد، حتی شهری مانند نیویورک یکی از پر ترافیک‌ترین شهرهای جهان است.
علاوه بر این تردد مردم در شهر همیشه منفی نیست و برخی مواقع نکات مثبتی را هم در پی دارد. شاید اگر تردد مردم نبود به نوعی شاهد نورپردازی‌های زیبای تهران هم نبودیم و معتقدم حتی نورپردازی‌های درختان در محل زندگی‌ام بسیار چشم افساست و این جای بسی خوشوقتی است. اما از دیگر سو وقتی به این زیبایی‌های بصری می‌نگرم گاهی برای ترافیک تهران افسوس می‌خورم و از خود می‌پرسم چرا باید تهران تا این اندازه ترافیک داشته باشد.
این دیگر بعد مثبت قضیه نیست. با توجه به بزرگراه‌هایی که در تهران ساخته شده و لابد چاره‌ای هم جز ساخت آنها نبوده، گاهی فکر می‌کنم این بزرگراه‌ها از روی کودکی‌هایم عبور کرده‌اند. البته بعضی نقاط تهران هنوز دست نخورده‌اند و مرا به دوره کودکی‌هایم می‌برند. کاش ساخت‌وسازهای بی‌رویه در دوره شهرداری قبل برای جلوگیری از ترافیک شهری، طبق قاعده و قانون خاصی شکل می‌گرفت.
در همینه زمینه :
