![روزنامهنگار وزیر](/img/newspaper_pages/1399/09-azar/01/GARN/01-06.jpg)
روزنامهنگار وزیر
داریوش همایون 16مرداد 1356وزیر اطلاعات و جهانگردی شد
![روزنامهنگار وزیر](/img/newspaper_pages/1399/09-azar/01/GARN/01-06.jpg)
حمیدرضا محمدی
روزنامهنگار بود و با روزنامهنگاری شروع کرد. 26دی1334، وقتی 27ساله بود، در روزنامه اطلاعات مشغول شد. «این را در روزنامه اطلاعات دیدم... که اینها میخواهند مصحح بگیرند... یک امتحانی کردند... و من شدم نمونهخوان روزنامه اطلاعات.»
اما سکوی پرش داریوش همایون در روزنامهنگاری، زمانی اتفاق افتاد که «دکتر مهدی بهرهمند، دوست من که معاون سرویس خارجی بود، رفت متقاعد کرد مسعودی را و من رفتم به سرویس خارجی.» وقتی به سرویس خارجی رفت، کارش ترجمه خبرها بود تا آنکه «یک روز آقای تورج فرازمند که سردبیر خارجی بود و ستون تفسیرهای خارجی را مینوشت، بیمار شد... سرمقاله خارجی را نوشتم و بسیار مورد توجه قرار گرفت.» 3سال بعد، «ایشان رفت سردبیر خود روزنامه شد و من شدم سردبیر خارجی اطلاعات.»
جالب است قواعد روزنامهنگاری در آن زمان آنقدر سختگیرانه بود و همهچیز اصول داشت که «تا آنموقع اجازه نداشتم که امضا بکنم». و وقتی مسئول آن سرویس عباس مسعودی شد، موافقت کرد، بر نوشتههایش نام بزند. آن هم در شرایطیکه آنطور که او میخواست، جنبه تحلیلیاش خیلی قوی بود. تفسیر بهمعنای معمولی که فلانی این را گفت، فلانی آن را گفت، فلانی آن کار را کرد نبود؛ رفتن در عمق قضیه بود.
در سال1339، «با موافقت روزنامه اطلاعات بهمدت 4ماه برای مطالعه در امور روزنامهنگاری و بازدید از آمریکا به آن کشور دعوت شدم.» اما حضورش در این روزنامه، بهسبب اختلاف نظری که با مسعودی پیدا کرده بود، تیر 1341پایان یافت. اما او 5سال بعد، روزنامهای راه انداخت که 11سال فعالیت کرد.«امتیاز روزنامه بهنام فریده کامکار شاهرودی بود... و آخر پاییز [25آذر] 1346این روزنامه درآمد؛ روزنامه آیندگان.» روزنامهای که غلامحسین صالحیار شد سردبیر و تعداد زیادی از روزنامهنویسهای خیلی خوب... شرکت داشتند..... همایون که تمایل داشت بازهم بالاتر رود، چندی بعد مزد خدمتگزاریاش به دربار و حکومت را گرفت؛ قائممقام حزب رستاخیز شد و سپس به کابینه هم راه پیدا کرد. اما با برخاستن موج اعتراضها او هم درجمله مغضوبین، در آبان57 به زندان افتاد.