سکونت شهرنشینان در شهرهای عمودی
بهمن کشاورز | حقوقدان و رئیس پیشین کانونهای وکلای دادگستری ایران
با افزایش جمعیت، توسعه شهرها بهصورت عمودی امری ناگزیر است زیرا آبرسانی و برقرسانی و تأمین خدمات برای مجتمعها و برجها آسانتر است. علاوه بر این، در یک فضای محدود تعداد زیادی از شهروندان اسکان داده میشوند.
تا قبل از تأسیس مجموعه شهرآرا در تهران مسئله آپارتماننشینی و اینکه 2 یا چند خانواده در بنای واحد شریک باشند قابل تصور نبود، حال آنکه اگر به قانون مدنی، قسمت آثار املاک نسبت به املاک مجاور مراجعه کنیم، مشخص است که ایده زندگی مشترک در یک ساختمان از دیرباز وجود داشته است. اما متأسفانه الزامات زندگی در مجموعهها و برجها که به فرهنگ آپارتماننشینی موسوم است، هنوز برای برخی جا نیفتاده است.
مشکلات ناشی از بیاطلاعی از قوانین و ضوابط آپارتماننشینی که امروزه با افزایش تعداد طبقات به برجنشینی تبدیل شده است. از جمله اینکه: 1. برخی از ما هنوز به اینکه پرداخت هزینههای ساختمان وظیفه همه واحدهاست واقف نیستیم. بهعنوان مثال درباره پرداخت هزینه نگهداری و تعمیر آسانسور همه سهیم هستند. اما برخی ساکنان طبقه اول چون به آسانسور نیاز حیاتی ندارند، از پرداخت این هزینه امتناع میکنند.
2. موضوع آشنای پرداخت نکردن شارژ ساختمان از سوی برخی مالکان واحدها؛ اگر شارژ پرداخت نشود نگهداری از ساختمان غیرممکن میشود. متأسفانه پروندههای حقوقی زیادی در این زمینه به جریان افتاده است. قانونگذار در این موارد صدور اجرائیه را پیشبینی کرده است اما در عمل فرهنگ همسایگی باعث میشود ساکنان یک مجتمع با این افراد مماشات کنند.
3. برای زندگی در یک برج افراد باید دست از خودخواهی بردارند. متأسفانه در این زمینه چندان پیشرفته نیستیم. مثلاً اگر نگهداری از حیوانات در ساختمان ممنوع باشد همه باید به آن احترام بگذارند. در ساعات استراحت تا حد امکان سر و صدا نکنند. اگر جای پارک هر واحد به درستی مشخص نشده باشد به موجب قاعده حق تقدم هرکسی زودتر بیاید پارک میکند و این موضوع منجر به اختلاف میشود. بهتر است برای تمام قوانین ساختمان جلسهای تشکیل شود و بعد از آن همه ملزم به رعایت مفاد جلسه هستند.
بهطور کلی به نظر میرسد زندگی در برج مثل هر «چیز» دیگری محتاج آموزش است. افرادی که در برجهای مسکونی زندگی میکنند باید قوانین و ضوابط زندگی اشتراکی را درک کنند و بپذیرند. در غیراین صورت زندگی برایشان به تنش و چالشی دائمی تبدیل میشود.