• پنج شنبه 3 بهمن 1398
  • الْخَمِيس 27 جمادی الاول 1441
  • 2020 Jan 23
چهار شنبه 23 آبان 1397
کد مطلب : 37472
+
-

گفت‌وگو با «امیر اولیا» قهرمان کشتی درباره خاطرات سال‌های دور و نیازهای ورزشی محله

کشتی‌گیران شرق تهران خانه می‌خواهند!

کشتی‌گیران شرق تهران خانه می‌خواهند!

فرشاد شیرزادی|خبرنگار

منطقه 8


گزارشگر ورزشی وقتی مسابقه کشتی او را گزارش می‌کرد در توصیف حریفش می‌گفت: «این حریف چغر بد بدن!» اما او بارها پشت این «حریفان چغر بد بدن» را به خاک مالید. در تیم‌ملی کشتی فرنگی پیشکسوتان کشتی می‌گیرد و سال آینده عازم اردوی «گرجستان» است. در تیم‌ملی همدوره «حمید سوریان»، قهرمان جهان و المپیک بود. از «محمد بنا» به‌عنوان بهترین مربی تاریخ کشتی فرنگی جهان یاد می‌کند و می‌گوید هنوز حمید سوریان را می‌بیند و دوستی صمیمانه‌ای با او دارد. با «امیر اولیا» قهرمان کشتی کشور در دهه 80 و کسی که چندین مدال جهانی کسب کرده، در مورد خاطراتش از زمانی که عضو تیم ملی بود گفت‌وگو کرده‌ایم.

  چگونه وارد دنیای ورزش کشتی شدید؟

پدرم کشتی‌گیر بود و از قهرمان‌های کشتی به شمار می‌رفت. من و برادرم را از خردسالی به کشتی برد. در نزدیکی خانه ما باشگاهی به نام «ایران ما» بود که قهرمان‌های کشتی از این باشگاه بودند. پدرم همیشه در تمرینات ما حضور داشت و ما را حمایت می‌کرد. برادرم به دلیل آسیب‌دیدگی دیگر نتوانست به کشتی برگردد. 

  چه زمانی کشتی فرنگی را انتخاب کردید؟ 

بعد از باشگاه «ایران ما» رشته‌ام را تغییر دادم. دایی‌ام زنده‌یاد «صیاد افروزی» از مربیان تیم‌ملی و قهرمان آسیا و جهان بود. من زیر نظر صیاد افروزی و «محسن افروزی» دایی دیگرم کشتی فرنگی را آغاز کردم. بعد از یکسال نیز مدال برنز نوجوانان کشور را در اصفهان کسب کردم. 

  در کدام‌یک از مدارس محله پیروزی درس خوانده‌اید؟

دبستان امام صادق(ع) در خیابان دهم فروردین پیروزی. مدیر ما آقای امینی بود که به من اجازه نمی‌داد کشتی بگیرم. می‌گفت جثه‌ات کوچک است و با این وزن کم چگونه می‌خواهی کشتی بگیری. در آن زمان مسابقاتی زیر نظر آموزش و پرورش برگزار می‌شد اما مدیر مدرسه با پدرم مخالفت می‌کرد و دلیلش این بود که می‌گفت من آسیب می‌بینم و از درس خواندنم می‌افتم. 

  از نظر شما کدامیک از باشگاه‌های منطقه و شرق تهران استاندارد است؟ 

شهرداری در هر محله یک مجموعه ورزشی ایجاد کرده که بیشتر آنها تشک‌های کشتی دارند. این مجموعه‌ها تقریباً استانداردند که البته امکانات کمی برای پیشرفت کشتی‌گیران دارند اما برای تمرین‌های روزمره مجموعه‌های مناسبی هستند.


  منظورتان کدام مجموعه‌هاست؟ 


مجموعه‌هایی مانند «ایمان» و «خانه شهر» که خانه شهر در محله ما زیر نظر مدیریت خوب آقای «علی اکبری» اداره می‌شود. مجموعه «شهدای نارمک» که به تازگی ساخته شده و مجموعه «آزادگان» که یکسال پیش‌ به بهره‌برداری رسیده است. کلاً در شرق تهران باشگاه‌های خوبی وجود دارد. 

  سهم کشتی‌گیران شرق تهران از مدال‌های جهانی چقدر است؟ بچه‌های شرق تهران در چه دوره‌ای در کشتی حضور پررنگ‌تری داشتند؟ 

مناطق 13 و 14 جزو مناطقی‌اند که به‌ویژه در دوره ما خانواده‌هایی با بضاعت مالی اندک در این مناطق زندگی می‌کردند. به همین دلیل بچه‌های این خانواده‌ها به شکل خودجوش به ورزش‌های سختی مانند کشتی روی می‌آوردند. بچه‌های شرق تهران در رشته کشتی پیشرفت خوبی داشتند. هم در زمینه مربی مربیانی مانند آقایان افروزی و پلویی داشتیم که آقای پلویی جزو کمیته فنی فدراسیون است. در شرق تهران در رشته آزاد «مصطفی حسینخانی» را داشتیم که چندی قبل در مسابقات «بوداپست» مجارستان کشتی گرفت. او در منطقه 8 ساکن است و شاگردی آقای پلویی را کرده. در منطقه 8 آقایان «علی اکبری» و «طالب نعمت‌پور» از قهرمان‌های جهان را داریم. سهم پهنه شرق تهران در کشتی آزاد و فرنگی پررنگ بوده و هست. 

  امکانات ورزشی شرق تهران نسبت به گذشته چه تغییری کرده است؟ 

امکانات ورزشی نسبت به گذشته بیشتر و بهتر شده ولی مشکل اینجاست که خصوصی شدن بسیاری از ورزشگاه‌ها باعث شده که ورزشکاران کم‌توان و آنهایی که نمی‌توانند به راحتی برای ورزش هزینه کنند، از محیط ورزش دور شوند. ورزشکاران با استعدادی را می‌شناسم که چون در مضیقه مالی بوده‌اند، نتوانسته‌اند در کلاس‌ها حاضر شوند در حالی که اگر حمایت شوند در آینده می‌توان روی قهرمان شدنشان حساب باز کرد.

  با توجه به اینکه شما ساکن شرق تهران هستید و این پهنه ورزشکاران بنام زیادی دارد، آیا با این افراد در ارتباط هستید؟

بله. با تعدادی از این ورزشکاران در ارتباط هستم. مثل عباس جدیدی در خیابان پیروزی یا «مجید رودباری» از قهرمانان خوب کشور که اکنون در رده پیشکسوتان هم فعالیت دارد. با آقایان علی اکبری، طالب نعمت‌پور و قهرمانان دیگر در رشته‌های مختلف هم ارتباط دارم.

  آیا به‌عنوان یک ورزشکار حرفه‌ای حاضرید تجربیات خودتان را در اختیار دیگران بگذارید؟ 

علاقه بسیاری به این انتقال تجربیات دارم. دوستان و همکاران من در شهرداری به من لطف دارند و کمک کرده‌اند تا دست‌کم این فضا را برای کسانی که از نظر مالی کم‌توان هستند فراهم کنیم.

  رشد و توسعه کشتی را در شرق تهران در گرو چه چیزی می‌بینید؟ 

در کل تهران خانه کشتی خیلی کم داریم. نمی‌گویم خانه کشتی نداریم، داریم. مانند خانه کشتی شهدای هفتم‌تیر یا خانه کشتی استادیوم آزادی اما می‌توانیم در هر پهنه یک خانه کشتی داشته باشیم. ساخت خانه‌های مجهز کشتی می‌تواند کمک بسزایی به رشد و توسعه این ورزش بکند. 

  اگر یکی از مسئولان ورزشی منطقه بودید چه می‌کردید؟ 

سعی می‌کردم همه تلاشم را برای به حداقل رساندن هزینه شهریه ورزشکاران انجام دهم که ورزشکاران بیشتری به باشگاه بیایند و این بهتر از آن است که در پارک‌ها تجمع‌های کوچکی داشته باشیم. 
  از خاطرات خانه پدری‌تان در محله پیروزی برای ما بگویید. وقتی در رده نونهالان در وزن 24‌کیلوگرم قهرمان جهان شدم، احساس غرور می‌کردم. همسن و سال‌های خودم به من می‌گفتند «امیر 30 ثانیه». فقط به این دلیل که در همان دوره کشتی‌هایم را در 30 ثانیه به پایان می‌بردم. بچه‌های محل وقتی می‌خواستند صدایم کنند بلند می‌گفتند «امیر! ، 30 ثانیه! ، بیا! ‌» این خاطره هنوز برایم جذاب است. اکنون هم چند نفر از دوستانم که در فضای مجازی با هم در ارتباطیم همچنان مرا امیر 30 ثانیه خطاب می‌کنند. عنوانی که آنها روی من گذاشته‌اند برای من تبدیل به افتخار شده است. 

  اطلاعات فوری      
نام: امیر
نام خانوادگی: اولیا
سال تولد: 1358
محل تولد: سه‌راه سلیمانیه خیابان پیروزی
کشتی‌گیر وزن 63‌کیلوگرم
ویژگی‌ها: اعزامی به مسابقات فنلاند‌ـ بلغارستان‌ـ روسیه‌ـ عضو تیم‌ملی بین سال‌های 81 تا 83
افتخارات: نایب قهرمانی کشتی فرنگی کشور در سال 1384

این خبر را به اشتراک بگذارید