بعد از رفتن برانکو از پرسپولیس، حالا یک عده پیله کردهاند که کریم باقری بهترین گزینه برای جانشینی اوست و با سابقه 4سال حضور کنار مربی کروات، میتواند جای خالی او را پر کند. با وجود این خود باقری به صراحت میگوید اصلا تناسبی با این پست ندارد. اینکه آقا کریم جایگاه و حد و حدود فنی خودش را میداند و بهاصطلاح پایش را به اندازه گلیمش دراز میکند، یک ویژگی ستودنی اوست؛ آنچه خیلیها در ایران ندارند و با جاهطلبیهای کور، خودشان و دیگران را به دردسر میاندازند. خوب است اگر آقا کریم امروز با لابی و اعمال فشار سرمربیگری پرسپولیس را بهدست بیاورد و یک فصل کابوسوار برای این تیم بسازد؟ خیلیها در فوتبال ایران همین کار را کردهاند و تازه طلبکار هم شدهاند که: «نگذاشتند ما به حقمان برسیم.» پس دم آقاکریم واقعبین گرم!
چرا آقا کریم شایسته ستایش است؟
در همینه زمینه :
