شانسی برای قهرمانی نداریم
سیروس پورموسوی، سرمربی صنعت نفت، معتقد است تیم ملی از خیلی از مدعیان آسیا عقب است و در شرایط عادی نمیتواند قهرمان جام ملتها شود
امیرحسین اعظمی
صنعت نفت با هدایت محمد نوری نتایج خوبی در لیگ برتر کسب نکرده بود، اما پس از انتخاب سیدسیروس پورموسوی بهعنوان سرمربی جدید آبادانیها، این تیم شرایط بهتری پیدا کرده است. با این حال، پورموسوی تأکید میکند که هنوز اتفاق خاصی رخ نداده و بازیکنان صنعت نفت باید تا آخرین هفته لیگ برتر بجنگند. سرمربی صنعت نفت در گفتوگو با همشهری هم درباره تیمش صحبت میکند و هم در مورد شرایط تیم ملی.
از بازی با شمسآذر شروع کنیم که با یک برد مهم و خارج از خانه برای شما همراه بود.
بله، واقعاً بازی مهمی بود. با توجه به شرایطی که در جدول داشتیم، این مسابقه یک بازی 6 امتیازی محسوب میشد. ما بازی مهمی را بردیم، اما باید به فکر دیدارهای بعدی باشیم. این برد نباید انتظارات را بهصورت غیرمنطقی از صنعت نفت بالا ببرد. از هواداران میخواهیم کنار تیم باشند تا بتوانیم در جدول به حاشیه امنیت برسیم.
تیم شما در رده شانزدهم قرار دارد و حتما خطر سقوط را هم احساس میکنید؟
جایگاه ما در جدول فعلا خوب نیست و باید این روند را تغییر بدهیم. من بهعنوان سرمربی پذیرفتم که تیم را با چنین وضعیتی تحویل بگیرم و هیچوقت هم درباره سرمربی قبلی صحبت نکردم . این حرفها هیچ سودی برای من ندارد و باید بتوانم شرایط را تغییر بدهم. ما باید این مسیر سخت را طی کنیم و مهم این است که در کنار هم بهترین عملکرد ممکن را داشته باشیم.
بهطور کامل از منطقه سقوط خارج میشوید؟
ما باید از این منطقه خارج شویم و چارهای جز این نداریم. فعلا باید تا نیمفصل پیش برویم و اگر شرایط مهیا بود، تیم را تقویت کنیم.
در مورد شرایط تیم ملی، بازی با فلسطین و دعوت از برخی بازیکنان جوان چه صحبتی دارید؟
من دوست دارم به فهرست فعلی تیم ملی خوشبین باشم و امیدوارم در تیم پوستاندازی انجام شود. البته بهنظر میرسد دعوت از برخی بازیکنان به تیم بزرگسالان زود بود و آنها باید ابتدا به تیم المپیک میرفتند و خودشان را نشان میدادند. بعضی از بازیکنان وقتی به تیم بزرگسالان دعوت میشوند، یکباره انگیزهشان را از دست میدهند و این تفکر اصلاً حرفهای نیست.
سامان قدوس هم از تیم ملی خداحافظی کرد.
بله، او کار خوبی انجام داد و امیدوارم چند بازیکن دیگر تیم ملی هم از قدوس یاد بگیرند و خداحافظی کنند. برخی بازیکنان سنشان بالا رفته و بهتر است خودشان خداحافظی کنند.
تیم ملی در جام ملتها شانسی برای قهرمانی دارد؟
نه، بعید میدانم تیم ملی شانسی برای قهرمانی داشته باشد مگر اینکه اتفاقات عجیب و غیرقابل پیشبینی رخ دهد. ما از کشورهای تراز اول آسیا عقب هستیم و حتی ازبکستان هم از ما جلو زده است. فوتبال ما شرایط خوبی ندارد و در خیلی از زمینهها مشکل داریم.
برخی معتقدند امیر قلعهنویی باید کادر فنی خودش را تقویت میکرد. شما هم با آنها همنظرید؟
وقتی از بیرون به یک مربی میگویند که دستیارانش ضعیف هستند یا باید تغییر کنند، آن مربی ناراحت میشود. این قلعهنویی است که باید تشخیص بدهد آیا دستیارانش باید تغییر کنند یا نه. اگر هم در این مورد نظر بدهیم، دخالت در کار سرمربی محسوب میشود. من زیاد موافق نیستم که درباره دستیاران قلعهنویی اظهارنظر کنم.
تولد یک ستاره

شاید حتی در جسورانهترین رویاهایش هم چنین قابی را متصور نبود؛ اینکه در نخستین بازی ملیاش، آنهم در شبی که گره کار کور شده و استرس روی نیمکت سایه انداخته، نقش اول یک تریلر جذاب را بازی کند. پوشیدن پیراهن تیم ملی همیشه سنگینی خاص خودش را دارد، اما برای حسین گودرزی، چمن ورزشگاه بینالمللی بصره نه یک میدان ترسناک، که صحنه یک هنرنمایی بینقص و جسورانه بود.
تیم ملی در تورنمنت بصره مقابل فلسطین قرار گرفته بود که با وجود ۱۰نفره شدن، قصد تسلیم شدن نداشت. امیر قلعهنویی کنار خط طولی بیقرار بود و انتظار جرقهای را میکشید تا طلسم دروازه حریف بشکند. عقربهها به دقیقه۷۷ رسیدند و اینجا بود که پسر ۲۵ساله بروجردی، زهر خودش را ریخت. یک ارسال تماشایی، دقیق و مهندسیشده از سمت چپ، با بغلپای قاتل همیشگی تیم ملی یعنی سردار آزمون، بالاخره تور دروازه را لرزاند.
اما این تازه پرده اول داستان بود. گودرزی که انگار نقطه فروپاشی حریف را پیدا کرده بود، کمی بعد دقیقا از همان نقطه، یک کپی برابر اصل از پاسگل اولش خلق کرد. اینبار صالح حردانی با فراری هوشمندانه از تله مدافعان جدا شد و با یک ضربه کف پا، دومین میخ را بر تابوت حریف کوبید. ۲پاسگل با یک روش از یک نقطه؛ گویی او سالهاست در این پیراهن بازی میکند!
این نمایش خیرهکننده، در واقع امتداد روزهای طلایی گودرزی در رده باشگاهی است. او در این فصل به فولبک چپ بیجانشین استقلال تبدیل شده و در آرایش ۲-۵-۳ موردنظر سهراب بختیاریزاده، با دوندگی بیامانش نبض سمت چپ آبیها را کاملا در دست گرفته است. بیش از یک دهه، جناح چپ تیم ملی در قرق نامهای بزرگی چون احسان حاجصفی، میلاد محمدی و امید نورافکن بود و تغییر نسل در این پست به یک طلسم شبیه شده بود. حالا اما با این نمایش درخشان، یک نام جدید برای این پست کلیدی متولد شده است. مصاف با فلسطین برای گودرزی، امضای حکم پادشاهیاش در جناح چپ بود؛ نمایشی که میتواند آغازی بر پایان قدیمیهای تیم ملی باشد.