روایت خبر

از شکست در میدان تا اتهام‌زنی در خرابی یخچال‌های اروپا
وقتی میدان‌های تقابل نتیجه دلخواه را نمی‌دهند، نوبت به میدان روایت‌ها می‌رسد؛ این‌بار فرانسه با پرونده یخچال‌های فروشگاهی، انگشت اتهام را به‌سوی ایران نشانه گرفته است.
ژان‌نوئل بارو، وزیر خارجه فرانسه، مدعی شد سپاه پاسداران مسئول حمله سایبری به تجهیزات سرمایشی حدود ۷۰۰فروشگاه در روزهای ۱۹ و ۲۰ مهر است. پاریس از احضار سفیر ایران و پیگیری تحریم‌های اروپایی خبر داد؛ پیش از آنکه تحقیقات قضایی به نتیجه نهایی برسد. مقامات وزارت خارجه کشورمان هم این اتهام را قویا رد کردند.
مرز میان ادعای امنیتی، شواهد فنی و اثبات قضایی کجاست؟ گزارش رسمی فرانسه از برخی شاخص‌های فنی برای انتساب حمله سخن می‌گوید؛ درحالی‌که برخی کارشناسان درباره کفایت شواهد علنی تردید کرده‌اند. هنوز هم حکم قضایی نهایی صادر نشده است.
این پرونده در خلأ شکل نگرفته است. طی سال‌های اخیر، اتهام‌های امنیتی علیه ایران بارها به تیتر رسانه‌های غربی تبدیل شده‌اند؛ اتهام‌هایی که در مواردی، شواهد و اسنادی برای اثبات آنها منتشر نشده است؛
۱. حمله سایبری به یخچال‌های فروشگاه‌های ۹ کشور اروپایی، بدون انتساب رسمی و مشخص به ایران
۲. حمله ادعایی در پاریس در مارس ۲۰۲۶، مرکز بین‌المللی مبارزه با تروریسم، شواهد عمومی برای این ادعا نیافت.
۳. حمله ادعایی در هارلم هلند، بدون شواهد عمومی قابل تأیید
۴. انفجار ادعایی در یونان، بررسی تصاویر نشان داد ویدئو مربوط به انفجاری قدیمی در روتردام بوده است.
۵. جاسوسی ادعایی از یک نماینده پارلمان اروپا در آلمان در ۲۰۲۵، وزارت خارجه آلمان اعلام کرد اطلاعاتی برای ارائه درباره این پرونده ندارد.
ایران‌هراسی با تکرار اتهام، جایگزین سند نمی‌شود اما می‌تواند زمینه‌ساز فشار سیاسی، تحریم و تشدید تنش باشد.

جی.دی، حبیبی!
عبدالرحمن‌السید، نامزد پیروز انتخابات سنای میشیگان، در سخنرانی پیروزی‌اش سراغ همان چیزی رفت که ترامپ و ونس بارها برای تحقیر او استفاده کرده بود: هویت عربی و نامش.
او خطاب به جی.دی ونس گفت: «جی.دی، حبیبی!»؛ یک عبارت عربی به‌معنای «عزیزم» یا «دوست‌من».
السید مکث کرد. جمعیت خندید و تشویق کرد. سپس ضربه بعدی را زد: «حالا ترامپ کار سختی برای صدا زدن من ندارد؛ فقط کافی است بگوید سناتور!»
این‌بار تمسخر به ضدحمله‌ای سیاسی تبدیل شد. همان هویتی که ترامپ دستمایه حمله قرار داده بود، به نقطه قوت السید تبدیل شد. اجرا به همان سخنرانی منتهی نشد. طی روزهای بعد، عبارت «جی.دی، حبیبی!» به سوژه کلیپ‌های طنز، آهنگ‌ها و برچسب‌های خودرو تبدیل شد. کودکان هم در ویدئوهای شبکه‌های اجتماعی آن را تکرار کردند. جست‌وجوی معنای واژه «حبیبی» در گوگل افزایش یافت و این عبارت به شعاری میان حامیان السید تبدیل شد.
زیب شادانی، کارشناس فن بیان، نقطه قوت سخنرانی را در همین چرخش می‌داند. السید به‌جای پنهان‌کردن هویت عربی خود، آن را به ابزار قدرت تبدیل کرد. مکث‌های حساب‌شده و فرصت‌دادن به واکنش جمعیت نیز اثر کنایه را چندبرابر کرد.
کاری که این سناتور مسلمان انجام داد در یک خط این بود: ترامپ بارها نام السید را دستمایه تمسخر قرار داد اما حالا نام معاونش در کنار یک واژه عربی تکرار می‌شود.

روایت یک کودک‌رئیس‌جمهور در کاخ‌سفید
 «با ترامپ مثل یک کودک رفتار می‌کنند»؛ این صحبت‌های تکان‌دهنده کالِی مینز، یکی از دستیاران سابق وزیر بهداشت ترامپ، رابرت کندی است که ‌ماه گذشته استعفا ‌کرده  بود.
مینز درمصاحبه‌های خود اذعان کرده که ترامپ در حلقه‌ای از مشاوران و استراتژیست‌هایی گیر افتاده که با او مانند یک کودک رفتار می‌کنند ولی درواقع از او سوءاستفاده می‌کنند.
 آنان به‌دنبال پول جمع کردن و تامین منافع صنایع بزرگ هستند که درهمین راستا، مانع اجرای برنامه‌های پرطرفدار سلامت عمومی موسوم به (MAHA) -سالم کردن دوباره آمریکا- به رهبری کندی وزیر بهداشت می‌شوند.
مینز در گفت‌وگوهای خود، نوک پیکان حملاتش را متوجه سوزی وایلز، رئیس دفتر کاخ‌سفید کرده که به‌تازگی بعد از نتایج شوکه‌کننده انتخابات کنگره از سمت خود استعفا کرده  است.
مینز درحالی سوزی وایلز را متهم به مانع‌تراشی برای ارائه واقعیات به رئیس‌جمهور می‌کند که در دوران جنگ تحمیلی اخیر هم گزارش شده بود خود سوزی وایلز هم از ارائه تصاویر نادرست و اغراق‌آمیز بمباران‌ها به ترامپ با هدف ارائه تصویر خوش‌بینانه‌ای از جنگ، نگران شده بود.
اینها درحالی است که ترامپ پیش‌تر رئیس‌جمهور سابق، جوبایدن را متهم به بازیچه‌شدن توسط مشاوران چپ و خیانتکارش کرده بود که حتی با دستگاه امضای خودکار (Autopen) بسیاری از دستورات را خود مشاوران جای رئیس‌جمهور امضا زدند؛ برای همین هم تصویر یک دستگاه امضای خودکار به‌جای بایدن روی راهروی ستون‌دار غربی کاخ سفید درکنار تصاویر روسای جمهور دیگر نصب کرده است.
 اما از همه اینها مهم‌تر اعتراف خود ترامپ است وقتی که در یک گردهمایی انتخاباتی در سپتامبر 2024در پی مصاحبه و اختلاف با یک مجری فاکس‌نیوز گفت: «وقتی آنها من را دوست ندارند، من هم دوستشان ندارم. می‌دانم، کودکانه به‌نظر می‌رسد... اما واقعیت همین است. اسمش را نقص شخصیتی بگذارید».

نماینده آمریکایی: جنایت میناب کار ما بود
ترامپ ابتدا انگشت اتهام حمله به مدرسه میناب را به‌سوی ایران گرفت؛ اما هرچه زمان گذشت، گزارش‌های رسانه‌های آمریکایی و اظهارات مقام‌های نظامی روایت دیگری از فاجعه میناب ساختند.
توماس مسی، نماینده جمهوری‌خواه کنگره حالا در طرح استیضاح پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا حمله به مدرسه میناب را یکی از محورهای اتهام قرار داده است. او می‌گوید این حمله بیش از ۲۰۰ کشته و زخمی بر جای گذاشت و هگست با تضعیف سازوکارهای حفاظت از غیرنظامیان، مسئول این فاجعه است. اما این فقط موضع یک نماینده نیست. دست‌کم ۷ گزارش و اظهارنظر از داخل آمریکا مسئولیت نیروهای آمریکایی را به این حمله پیوند داده است:
۱. رویترز، ۶ مارس: ۲ مقام آمریکایی گفتند ارزیابی اولیه نظامی احتمال مسئولیت نیروهای آمریکا را بالا می‌داند.
۲. سی‌بی‌اس، ۹ مارس:  منابع مطلع از ارزیابی اولیه، احتمال حمله آمریکا با استفاده از اطلاعات قدیمی را تأیید کردند.
۳. واشنگتن‌پست، ۱۱ مارس: مدرسه در فهرست اهداف آمریکا قرار داشت و احتمالا با یک تأسیسات نظامی اشتباه گرفته شده بود.
۴. سی‌ان‌ان، ۱۱ مارس:  مختصات هدف با اطلاعات قدیمی سازمان اطلاعات دفاعی آمریکا تهیه شده بود.
۵. نیویورک‌تایمز، ۱۱ مارس: تحقیقات مقدماتی پنتاگون مسئولیت آمریکا را تأیید کرده و خطای اطلاعاتی را عامل حمله دانسته بود.
۶. فرمانده سنتکام، ۱۹ مه: دریادار برد کوپر در کنگره تأیید کرد حمله میناب با یکی از حملات آمریکا تطبیق دارد.
۷. دونالد ترامپ، ژوئن: اشتباهاتی در جنگ رخ می‌دهد.
اینها دیگر صرفا روایت ایران نیست؛ گزارش رسانه‌های آمریکایی، ارزیابی‌های اولیه نظامی و اظهارات رسمی مقام‌های واشنگتن است که به جنایت اعتراف کرده‌اند.