روایت خبر

وقتی دیگر هیچ نقطه‌ای از جهان حاشیه امن دشمن نیست!
نهم آبان، یک پیام استراتژیک از دیدار فرمانده کل قوا با فرماندهان ارشد نیروهای مسلح مخابره شد؛ پیامی که خیلی زود به تیتر اول رسانه‌های داخلی و خارجی تبدیل شد: پاسخ فوری، اثرگذار و مهم‌تر از همه، بدون محدودیت جغرافیایی!
این سه عبارت، معادله بازدارندگی ایران را وارد مرحله تازه‌ای کرد. دیگر نه برد موشک‌ها به محدوده‌ای از پیش تعیین‌شده محدود است و نه بانک اهداف در مرزهای جغرافیایی مشخصی محصور می‌ماند. جنایت و تهدید دشمن، به‌جای محدود‌کردن قدرت ایران، دست نیروهای مسلح را برای نمایش توانمندی‌های بیشتر باز کرده است.‌تا پیش از جنگ تحمیلی سوم، ایران برای اطمینان‌بخشی به منطقه، محدوده مشخصی برای برد موشک‌های خود درنظر گرفته بود؛ اما حالا دشمن باید با یک پرسش اساسی روبه‌رو شود. کدام منافع و دارایی‌هایش در نقاط مختلف جهان ممکن است در بانک اهداف ایران قرار گرفته باشند؟‌این تحول، یک پیام دیگر هم دارد. ایران پیش از جنگ تحمیلی سوم به جنگ منطقه‌ای هشدار داده بود و آن هشدار را در میدان، عملیاتی کرد. اکنون با گسترش تهدیدها، فرمان بدون محدودیت جغرافیایی صادر شده است؛ هشداری که دشمن خوب می‌داند با بلوف تفاوت دارد.‌اما بخش مهم‌تر فرمان، به‌روزرسانی بانک اهداف با درنظر گرفتن تمام دارایی‌های مادی و غیرمادی آمریکا و رژیم صهیونیستی است. دارایی‌های مادی قابل شناسایی‌هستند‌ اما دارایی‌های غیرمادی، از اعتبار و نفوذ تا ظرفیت‌های راهبردی، میدان گسترده‌تری دارند.‌حالا دشمن فقط نباید نگران آنچه ایران می‌تواند هدف بگیرد باشد؛ باید نگران چیزهایی باشد که هنوز نمی‌داند در فهرست اهداف ایران قرار گرفته‌اند!

‌خبرسازی و تهدید نظامی؛ 2 ابزار متناقض آمریکایی‌ها 
نشانه‌های متناقض مخابره شده از سوی واشنگتن درباره ایران طی روزهای اخیر را باید بخشی از یک بازی بزرگ‌تر برای مدیریت فضای سیاسی و اقتصادی این کشور دانست.‌در همین باره «میدل ایست‌ای» به نقل از ابراهیم کالین، رئیس سازمان اطلاعات ترکیه، از احتمال دیدار جی‌دی ونس، معاون اول ترامپ و سرلشکر محسن رضایی، دبیر شورای‌عالی امنیت ملی کشورمان در دوحه خبر داده است.‌این خبرسازی را تهران تکذیب کرده است. یک مقام ارشد امنیتی کشورمان تأکید کرده تا زمانی که آمریکا در چارچوب شروط هفت‌گانه ایران اقدام عملی نکند، هیچ برنامه‌ای برای مذاکره وجود ندارد.‌همزمان «اسرائیل هیوم» نیز مدعی شده که ایران پیشنهاد بازگشایی تنگه هرمز در برابر آزادسازی ۸میلیارد دلار دارایی‌های مسدودشده را مطرح کرده است.‌اما در سوی دیگر ماجرا، همزمان با این خبرسازی‌ها، صداهای کاملاً متفاوتی است که از واشنگتن شنیده می‌شود.‌برد کوپر، فرمانده سازمان تروریستی سنتکام، خواستار اقدام نظامی علیه ایران شده و پیت‌هگست، وزیر دفاع آمریکا نیز پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، در پیامی ویدئویی و تهاجمی از ادامه جنگ با ایران دفاع کرده و منتقدان را هدف حملات تند خود قرار داده است.‌این تناقض، یک سؤال جدی ایجاد می‌کند: اگر مسیر مذاکره باز است، چرا همزمان ادبیات جنگ تشدید می‌شود؟‌پاسخ را باید در مدیریت بحران جست‌وجو کرد؛ مدیریت بازار انرژی، کنترل قیمت نفت و همچنین مدیریت افکار عمومی آمریکا پس از شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان.‌اما ایران این‌بار قرار نیست صرفاً با خبر و وعده وارد بازی شود. تهران تجربه گذشته را دارد و هر قدم خود را به اقدام عملی از سوی آمریکا منوط کرده است.‌این‌بار معیار، نه خبرسازی است و نه وعده؛ اقدام عملی آمریکا، شرط هر گام ایران خواهد بود.
‌
جنگ غول‌های فناوری با قانون جدید استرالیا
قرار بود فضای مجازی برای کودکان امن‌تر شود؛ اما حالا پای جی‌میل، پیام‌رسان‌ها و فضای ذخیره‌سازی خصوصی هم به یک مناقشه بزرگ باز شده است!
دولت استرالیا می‌خواهد نظارت بر اینترنت را افزایش دهد و شرکت‌ها را در برابر محتوای آسیب‌زا مسئول کند. اما گوگل و چند غول فناوری مقابل این طرح ایستاده‌اند.‌ماجرا از لایحه مسئولیت مراقبت دیجیتال آغاز شده است. براساس این طرح، شرکت‌های اینترنتی باید برای جلوگیری از دسترسی کودکان به محتوای نامناسب اقدام کنند؛ در غیراین صورت، با جریمه‌ای تا سقف ۱۰۹ میلیون دلار استرالیا، معادل حدود ۷۵میلیون دلار آمریکا، روبه‌رو خواهند شد.‌گوگل هشدار داده اجرای این قانون ممکن است احراز سن کاربران را اجباری کند؛ حتی تا جایی که دسترسی افراد زیر ۱۸سال به خدمات روزمره‌ای مانند جی‌میل، پیام‌رسان‌ها و فضای ذخیره‌سازی خصوصی محدود شود.‌اما مخالفت‌ها فقط به گوگل محدود نیست. متا، تیک‌تاک و اسنپ نیز نسبت به اختیارات گسترده نهادهای نظارتی هشدار داده‌اند. نگرانی آنها روشن است: تعریف مبهم محتوای آسیب‌زا و جریمه‌های سنگین، شرکت‌ها را به حذف افراطی مطالب و محدودسازی ارتباطات اینترنتی سوق می‌دهد.‌لایحه از مجلس نمایندگان عبور کرده و اکنون در انتظار رأی مجلس سناست. دولت استرالیا بر ضرورت ایمن‌سازی فضای مجازی تأکید دارد؛ غول‌های فناوری اما از محدودشدن دسترسی کاربران می‌گویند. رویکرد استرالیا درباره اعمال محدودیت بر فضای مجازی در حالی است که در لیگ سیاسی غرب بازی می‌کند اما برخی غربگرایان وطنی، افتخارشان حمایت از یله بودن فضای مجازی است.

رضا پهلوی در کدام زمین
بازی می‌کند؟
ماجرا از یک سفر آغاز شد؛ سفر رضا پهلوی به سرزمین‌های اشغالی، دیدار با نتانیاهو و تصاویری که بیش از هر سخنرانی سیاسی، جهت‌گیری تازه او را به نمایش گذاشت. اما حالا ماجرا از عکس یادگاری و دیدارهای دیپلماتیک فراتر رفته است. افشاگری دنیل لوی، مشاور ارشد سابق نتانیاهو در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی فارسی این سؤال را مطرح کرده است که آیا خاندان پهلوی برای اسرائیل صرفا یک متحد سیاسی است یا ابزاری برای پیشبرد پروژه بی‌ثبات‌سازی و تجزیه ایران. نخستین نشانه‌ها را باید در تغییر ادبیات رضا پهلوی جست‌وجو کرد؛ کسی که زمانی از مبارزه خشونت‌پرهیز سخن می‌گفت، اما حالا در ویدئویی از نشست با نزدیکانش، مسلح‌کردن مردم را راه مقابله با جمهوری اسلامی معرفی می‌کند. او حتی پیش‌تر در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز خواستار اختصاص صدها میلیون دلار از دارایی‌های مسدودشده ایران برای تأمین سلاح شده بود؛ نسخه‌ای که شماری از مخالفان جمهوری اسلامی نیز نسبت به پیامدهای آن هشدار داده‌اند که عبارت بود از ورود سلاح، گروه‌های مسلح و درگیری داخلی؛ مسیری آشنا در تجربه تلخ سوریه، لیبی و افغانستان.
در جریان جنگ ۴۰ روزه هم پهلوی استان‌های خوزستان، ایلام، کرمانشاه، کردستان و آذربایجان غربی را مخاطب فراخوان خود قرار داد؛ درست در مقطعی که گزارش‌هایی از تلاش آمریکا و اسرائیل برای فعال‌سازی گروه‌های مسلح کرد در مرزهای غربی منتشر می‌شد. فراخوان‌های خیابانی و حمایت از حملات خارجی نیز حلقه‌های دیگر این زنجیره‌اند. دنیل لوی صریح‌تر از همیشه گفت خاندان پهلوی برای اسرائیل ابزاری مفید در ایجاد آشوب است و هدف نهایی تل‌آویو می‌تواند فروپاشی دولت و تجزیه ایران باشد. یخیل لایتر، سفیر اسرائیل در آمریکا نیز از فراهم‌کردن زمینه قیام مردم در کنار حملات نظامی سخن گفته است. موضوع اکنون کاملا بدون ابهام است: نسبت میان پروژه‌های اعلام‌شده اسرائیل و مسیری که رضا پهلوی برای بازگشت به قدرت دنبال می‌کند؛ همان کسی که هر نوع جنایتی از سوی دشمنان خارجی و پیاده‌نظام داخلی آن را به پای آزادی مردم ایران فاکتور می‌کند.

دمکرات‌ها؛ دشمنی با نقابی متفاوت
دمکرات‌های آمریکا نمی‌خواهند برای پایان جنگ ایران تا ژانویه و تحویل گرفتن کنترل کنگره صبر کنند. آنها حالا 3 اهرم را مقابل ترامپ گذاشته‌اند: تهدید به توقف تصویب بودجه در مهلت ۱۱دسامبر، تلاش برای استیضاح پیت هگست و استفاده از قطعنامه اختیارات جنگی برای متوقف‌کردن عملیات نظامی.
اما پشت این مخالفت با جنگ نباید یک واقعیت مهم پنهان بماند: دمکرات‌ها در دشمنی با ایران چیزی از جمهوری‌خواهان کم ندارند. اختلاف 2حزب بیشتر بر سر شیوه تقابل است؛ جمهوری‌خواهان با بمب و تهدید، دمکرات‌ها با تحریم و فشار اقتصادی. بخشی از کارنامه ضدایرانی دمکرات‌ها را بخوانید.
  اوباما، ۲۰۱۰: تشدید تحریم‌های نفتی و بانکی ایران
  اوباما، ۲۰۱۷: تمدید تحریم‌های اقتصادی با قانون کاتسا
  بایدن: حفظ بخش عمده تحریم‌های دوره ترامپ
  بایدن: تحریم شبکه‌های فروش نفت و پتروشیمی ایران
  بایدن: گسترش تحریم‌های موشکی، پهپادی و اشخاص و نهادهای ایرانی
حالا دمکرات‌ها نگران هزینه‌های جنگ، تلفات نظامیان آمریکایی و پیامدهای سیاسی آن هستند و می‌خواهند ترامپ را به میز مذاکره بازگردانند، اما نباید مخالفت با جنگ را با دوستی با ایران اشتباه گرفت. دمکرات‌ها شاید با بمباران مخالف باشند، اما در محاصره اقتصادی ایران کارنامه‌ای دارند که جمهوری‌خواهان هم به آن غبطه می‌خورند.

ترکش‌های جنگ به هالیوود رسید
 شوک سوخت؛ هزینه تولید بالاتر می‌رود
   ۶۸درصد افزایش قیمت گازوئیل آمریکا: از ۳٫۷۶ دلار به ۶٫۳۳ دلار برای هر گالن
  ۱۰هزار دلار، میانگین هزینه هفتگی سوخت خودروهای پروژه‌های تولید فیلم و سریال 
  حدود ۰٫۵ درصد سهم مستقیم سوخت از بودجه برخی تولیدات (بدون احتساب هزینه سفر و اقامت عوامل)

 کدام بخش‌های فیلمسازی گران‌تر شده‌اند؟
  افزایش هزینه سوخت ژنراتورهای برق در لوکیشن‌ها
  افزایش هزینه کامیون‌های حمل تجهیزات و دکور
  گران‌ترشدن جابه‌جایی دوربین، لباس و وسایل صحنه
  افزایش هزینه حمل دریایی و زمینی تجهیزات
  افزایش احتمالی هزینه سفر هوایی بازیگران و عوامل
  رشد هزینه اسکان و خدمات پشتیبانی گروه‌های فیلمبرداری

سرمایه خلیج‌فارس در هالیوود
سرمایه‌گذاران خاورمیانه طی سال‌های گذشته به یکی از منابع مهم تأمین مالی صنعت سرگرمی تبدیل شده‌اند.
3 نمونه مهم از حضور سرمایه خلیج‌فارس در هالیوود:
  ۲۴میلیارد دلار: تعهد 3صندوق سرمایه‌گذاری خاورمیانه‌ای در معامله ادغام پارامونت و برادران وارنر
  یک میلیارد دلار: پشتوانه مالی پروژه  Arena SNK با مشارکت سرمایه‌گذاران مرتبط با عربستان 
  ۱۵۰میلیون دلار: سرمایه‌گذاری قطر در شرکت آمریکایی North Road در سال ۲۰۲۳