دروازه آهنین یا اسم رمز فرار از شکست؟

علیرضا سهرابی، کارشناس مسائل منطقه در گفت‌وگو با تلویزیون اینترنتی همشهری:
  ما وقتی از ایران صحبت می‌کنیم، درمورد کشوری شبیه کوبا یا ونزوئلا حرف نمی‌زنیم که آمریکایی‌ها بتوانند برای فشار به آن دورش سیم‌خاردار دریایی یا زمینی بکشند، بلکه ایران یک موقعیت حساس ژئوپلیتیکی و چهار‌راه جهانی است. 
  وقتی ترامپ از محاصره زمینی ایران با نام «دروازه آهنین» سخن به میان می‌آورد، در اصل درحال نادیده‌گرفتن این ظرفیت مهم جغرافیایی است. موضوع مهم در این میان آن است که نیازهای اقتصادی، سیاسی، بازرگانی، ارتباطی و... یک‌طرفه نیست، بلکه کشورهای همسایه و منطقه هم به ایران نیازمند هستند. 
  وقتی آمریکا مسئله محاصره زمینی را روی میز قرار می‌دهد، یعنی طرح محاصره دریایی و جنگ اقتصادی و ممنوعیت پرواز با ایران از سوی بسنت و سایر مقامات آمریکا با شکست مواجه شده است. اکنون آمریکا سیاست دیگری را پیش کشیده تا بتواند به ایران فشار بیاورد. 
  نکته قابل توجه دیگر آنکه اساسا کشورهای حوزه دریای کاسپین خود تا حدودی مشمول تحریم‌های آمریکا هستند، لذا چندان اهمیتی به تحریم‌های آمریکا و فشارهایش برای اقدام علیه ایران نمی‌دهند. 
  وابستگی مرزی کشورهای منطقه و همسایه به ظرفیت ایران اینطور نمایان می‌سازد که این طرح هم نظیر طرح محاصره دریایی و محدودیت‌های هوایی با شکست مواجه خواهد شد.