ارتباط استرس با حملات نقرس

در میان بسیاری از افراد، این باور رواج دارد که فشارهای روانی مثل استرس و اضطراب، نقش پررنگی در بروز یا تشدید «بیماری نقرس» دارند. اما آیا واقعا عوامل روانی می‌توانند در بروز یا تشدید حملات نقرس نقش داشته باشند؟
علت اصلی نقرس، تجمع بیش از حد اسید اوریک در خون و مفاصل است که به‌دلیل نقص در دفع یا تولید بیش از حد آن ایجاد می‌شود. اما عوامل روانی و سبک زندگی می‌توانند بر شدت و دفعات حملات آن تأثیر بگذارند.
دکتر عبدالرحمن رستمیان، فوق‌تخصص روماتولوژی هم در این زمینه به همشهری‌آنلاین می‌گوید: «در بسیاری از بیماری‌های التهابی به‌ویژه بیماری‌های خودایمنی، اضطراب و استرس می‌توانند در شروع بیماری، تداوم آن یا عود آن بعد از یک دوره خاموشی نقش داشته باشند. اما نقرس ماهیتی متفاوت دارد و یک بیماری متابولیک ناشی از افزایش سطح اسیداوریک خون است. بنابراین عوامل روانی علت ایجاد آن محسوب نمی‌شوند.»
این فوق‌تخصص روماتولوژی ادامه می‌دهد: «البته استرس و اضطراب می‌توانند به‌طور غیرمستقیم، از طریق تأثیر بر سبک زندگی، تغذیه، خواب و حتی میزان پایبندی به درمان، در تشدید یا افزایش دفعات حملات نقرسی نقش داشته باشند. از طرف دیگر، بعضی بیماران به‌دلیل ناآشنایی با ماهیت بیماری، موقع مواجهه با نخستین حمله دچار اضطراب می‌شوند که این مسئله قابل درک است.» به‌گفته پزشکان، استرس به‌ تنهایی عامل ایجاد نقرس نیست، اما می‌تواند از مسیرهای رفتاری و فیزیولوژیک، احتمال حمله را افزایش دهد. مثلا از طریق تغییر در زمان خواب، کاهش مصرف آب، تغییر رژیم غذایی یا حتی افزایش التهاب عمومی بدن. همچنین یک بیماری قابل درمان است و اگر طبق توصیه‌های پزشک رفتار شود، جای نگرانی ندارد. دکتر رستمیان هم در این‌باره می‌گوید: «نقرس، یک بیماری قابل‌کنترل و قابل‌درمان است و در اغلب موارد، با مصرف منظم دارو و رعایت توصیه‌های پزشکی، به‌ خوبی کنترل می‌شود و معمولا بدون عارضه جدی باقی می‌ماند.»