نتایج امتحانات نهایی سال۱۴۰۵ نشان می دهد مدارس دولتی عادی بیش از سمپادی‌ها رشد کرده‌اند؛ اتفاقی که شاید بیش از آنکه نشانه جابه‌جایی در کیفیت مدارس باشد، اهمیت فرصت یادگیری را یادآوری می‌کند. براساس اعلام عبدالرضا فولادوند، رئیس مرکز ارزشیابی و تضمین کیفیت وزارت آموزش‌وپرورش میانگین نمرات پایه دوازدهم از 10/15در سال گذشته به 11/30 در امسال رسیده است؛ رشدی معادل 1/15 نمره. اما در بررسی عملکرد انواع مدارس، دولتی‌های عادی با افزایش 1/30نمره‌ای بیشترین رشد را ثبت کرده‌اند. پس از آنها مدارس نمونه دولتی با 25/1 نمره و مدارس غیردولتی با 1/06 نمره رشد قرار دارند. مدارس استعدادهای درخشان نیز با افزایش 0/94نمره‌ای، کمترین رشد را داشته‌اند.
رئیس مرکز ارزشیابی و تضمین کیفیت وزارت آموزش‌وپرورش معتقد است این آمار پاسخ جالبی به ادعای آسان‌ترشدن امتحانات می‌دهد: «اگر سؤالات امسال ساده‌تر شده بود، انتظار می‌رفت مدارس برخوردارتر و دانش‌آموزان سمپادی رشد بیشتری را تجربه کنند. با این حال، نباید رشد نمرات را با برتری آموزشی اشتباه گرفت. میانگین مدارس دولتی عادی از 64/8 به 94/9 رسیده است؛ عددی که همچنان فاصله این مدارس با میانگین کشوری را نشان می‌دهد. بنابراین رشد بیشتر به‌معنای عملکرد بهتر مطلق نیست.»
فولادوند مهم‌ترین عامل افزایش نمرات را تغییر در زمان آمادگی دانش‌آموزان می‌داند. فاصله پایان سال تحصیلی تا آغاز امتحانات نهایی که سال گذشته تنها ۱۰روز بود، امسال به ۵۵روز رسید، فرصتی که به دانش‌آموزان امکان داد با آمادگی بیشتری سر جلسه امتحان حاضر شوند.
این نکته قابل تأمل است؛ شاید دانش‌آموزان برای بهتر نتیجه‌گرفتن بیش از آنکه به رقابت‌های فشرده نیاز داشته باشند به فرصت و شرایط مناسب یادگیری نیاز دارند. البته افزایش نمرات به‌تنهایی نمی‌تواند نشانه قطعی ارتقای کیفیت آموزش باشد. پرسش اصلی این است که آیا این رشد در یادگیری عمیق‌تر و فهم بهتر مطالب درسی هم نمود پیدا کرده است؟
سبقت مدارس دولتی عادی در رشد نمرات، نه دلیلی برای کنارگذاشتن مدارس استعدادهای درخشان است و نه نشانه حل مسئله عدالت آموزشی، اما می‌تواند یادآور یک واقعیت باشد: گاهی فرصت مناسب برای یادگیری، بیش از برچسب مدرسه و استعدادهای اولیه در نتیجه‌گیری دانش‌آموزان اثر می‌گذارد.
سمپادی ها جاماندند
در همینه زمینه :
