‌فردوسی به تهران آمد

فاطمه عباسی| روزنامه نگار

خیابان‌ها شناسنامه زنده‌اند؛ با هر نامی که می‌گیرند، هویت شهر بازتعریف می‌شود. درست در 30 مهرماه بود که تابلوی قدیمی «علاءالدوله» پایین آمد و نام پرآوازه حماسه‌سرای توس بر یکی از مهم‌ترین معابر پایتخت نشست. اما سنگفرش‌های خیابان فردوسی، ریشه‌ای عمیق‌تر از نامش دارد؛ گذری که در سال ۱۲۴۶ با شکستن حصار کهن و گسترش مرزهای شمالی شهر متولد شد و دهه‌ها بعد، میدان معروفش را در آغوش کشید. میدان دهه‌ها دیرتر از این خیابان سر برآورد تا پاتوق مجسمه‌ها، کتاب‌فروش‌ها و خاطرات گمشده شهر شود. این گزارش، دعوتی است به تماشای قاب‌های رنگ‌پریده و نگاتیوهای خاک‌خورده از تهران قدیم؛ سفری به عمق معبری که بیش از یک قرن، قلب تپنده خاطرات، هیاهو و دگرگونی پایتخت بوده است.