نقش زنان در خونخواهی

 انتقام و خونخواهی، چه اهمیتی دارد؟ زنان در این خونخواهی چه نقشی دارند؟ 
 اگر نتوانیم جایگاه خونخواهی را درست در نسبت دیگر مطلوبیت ها بشناسیم، درست طراحی نمی کنیم، درست نقش تعریف نمی کنیم، چه بسا با پیگیری یک مطلوبیت مابقی را ضربه بزنیم. چه بسا دچار تعارض شویم؟ یا بصورت بی منطقی زیگراگی و شل کن و سفت کن یک امری را پی بگیریم. 
 ماجرا چیست؟ جبهه حق و باطل در نبرد دائمی و هویتی هستند. حق برده دیگری نمی شود و باطل برده می خواهد، الذین کفروا اولیاوهم الطاغوت .
در این راستا حتما جبهه حق درد می کشد و داغ خواهد دید و صبر لازم دارد اما مفهومی در قرآن وجود دارد به نام انتقام. یکی از مهمترین اوصاف قرآنی خدا، منتقم و ذوانتقام است. صفات الهی در قرآن جهت حرکت انسان ها را نشان می دهد، چون انسان شکوفا شده آن صفات را در خود ایجاد می کند. و علم الادم الاسماء کلها
 انتقام یعنی مجازات کردن کسی که داغی وارد کرده یا نفرتی از او داریم به قصد تشفی دل. حالا سوال در نسبت تشفی و خوشی با ناراحتی و حزن است. این دو باید هماهنگ با اهداف و اراده امام جامعه باشد، شیعتنا خلقوا من فاضل طینتنا یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا.
 نظام اهداف و اراده امام بر چه پایه ای سامان می گیرد؟ هدایت و خودشکوفایی انسان و جبهه حق و توسعه کمی جبهه. خودافزایی جبهه مبنا و اساس پیشرفت و توسعه آن است. پس انتقام کمک به چنین فرایندی است.
 خونخواهی، کشتن اهل ظلم و مجرمین و قاتلین، گره خورده با این خودشکوفایی، انی اتقرب الی الله بموالاتکم و بالبرائه من اعدائکم... خونخواهی عزم شما را برای رسیدن به اهداف جبهه حق جزم می کند، مانع را بر می دارد، نفرت از ظلم و کفر را در جان تشدید می کند. 
 برای همین است که در نقطه بعثت و خودافزایی یک جامعه، مساله انتقام مطرح می شود، شعار اصحاب صاحب الزمان (عج) که قیام کننده است، منتقم و یالثارات است. 
 ذو انتقام بودن و خونخواهی یک پدیده گسترش یابنده اجتماعی است که باید ویژگی همه باشد نه یک جمع خاصی، همه باید در پی خونخواهی باشند و این فراگیری باعث ارتقا و رشد می شود.
 اینکه جامعه و جبهه مقاومت در تشییع رهبری پرچم انتقام بلند کرد ناشی از ارتقایی بود که با مقوله تشییع در جانش ایجاد شده بود. تشییع ولی خدا خودش ارتقا می دهد. 
 حالا نقش زنان در انتقام معلوم می شود. زن هویتش این است که موتور خودافزایی و تربیت و خودشکوفایی و سلوک و بعثت جامعه است. زن ها خط مقدم انقلاب ها هستند. همیشه همین بوده. نقش زنان در ظهور منجی و منتقمی به نام موسی (ع) را ببینید در قرآن، نقش زن ها در حرکت پیامبر اکرم (ص) و قیام اباعبدالله (ع) و پس از او را ببینید. داغ را زنده نگه می دارند و ترغیب به حرکت برای تشفی قلوب می کنند، رفتار حضرت زهرا (س) بعد از رحلت پیامبر (ص) و رفتار حضرت زینب (س) و دیگر مخدرات بعد از ماجرای کربلا همه در این جهت است.
 انتقام و خونخواهی را یک ابزار مهم رشد و پیشرفت جامعه و درگیری با جبهه ظالمین و مستکبرین باید دید، انتقام و خونخواهی محصول خودشکوفایی و تعالی جامعه هم هست و به همین دلیل است که زنان در ایجاد انتقام بمثابه یک پدیده کلان و توسعه یابنده اجتماعی نقش فعال و جدی دارند. زنان همه زندگی را پای حرکت می آورند و مانع هر ایستایی و تعلل و عقبگردی می شوند.