روایت خبر

بازنگری در روابط با امارات؛  چرا و چگونه؟
روابط اقتصادی با همسایگان زمانی در خدمت منافع ملی قرار می‌گیرد که با الزامات امنیتی کشور همخوانی داشته باشد؛ امارات نمونه‌ای از این معادله است.
اگر ابوظبی همچنان ظرفیت‌های مالی، تجاری و جغرافیایی خود را در مسیر همکاری‌های امنیتی با رژیم صهیونیستی علیه ایران به‌کار بگیرد، بازنگری اساسی در روابط دوجانبه اجتناب‌ناپذیر خواهد بود؛ بازنگری‌ای که لزوما به‌معنای قطع ناگهانی تجارت یا تصمیم‌گیری‌های هیجانی نیست.
مسئله اصلی، کاهش آسیب‌پذیری اقتصاد ایران در برابر بازیگری است که می‌تواند همزمان شریک تجاری و بخشی از معادلات امنیتی تهدیدآمیز علیه کشورمان باشد.
در این مسیر، بازنگری در مسیرهای انتقال پول، مدیریت وابستگی‌های تجاری و جلوگیری از سوءاستفاده احتمالی از ظرفیت‌های اقتصادی مشترک، ازجمله گزینه‌های پیش‌روست. توسعه روابط بانکی و تجاری با کشورهای منطقه، ازجمله عمان، پاکستان و ترکیه و تقویت کریدورهای زمینی، بنادر جایگزین و توافق‌های مالی با شرکای منطقه‌ای و آسیایی نیز می‌تواند به کاهش این وابستگی کمک کند. امنیت ملی نباید قربانی ملاحظات کوتاه‌مدت تجاری شود. امارات باید میان همکاری اقتصادی با ایران و مشارکت در اقدامات تهدیدکننده امنیت کشورمان یکی را انتخاب کند، زیرا تداوم چنین وضعیتی می‌تواند با بازنگری جدی ایران در روابط اقتصادی و تجاری همراه شود.

سریال سخنگوهای جنجالی کاخ‌سفید؛ از «شوهرم» تا «مادرت!»
سخنگوهای کاخ سفید یکی پس از دیگری با گاف‌های عجیب خبرساز می‌شوند؛ از کتی زکریا، جانشین کارولین لویت، تا خود لویت که ۱۸‌ماه سخنگویی‌اش با تمجیدهای اغراق‌آمیز از ترامپ و جدال با خبرنگاران همراه بود.
نخستین نشست خبری زکریا فقط ۱۴دقیقه طول کشید؛ بیش از ۸دقیقه تعریف از ترامپ و حدود ۵دقیقه‌ونیم پرسش‌وپاسخ با 3خبرنگار از پیش تعیین‌شده! اما جنجال اصلی وقتی شکل گرفت که او هنگام پاسخ به پرسشی درباره تعادل میان نگهداری از فرزند تازه‌متولدشده و کارش، به‌جای «شوهرم» گفت «رئیس‌جمهورم» و سپس با خنده، اشتباهش را «سوتی باحال» توصیف کرد. همزمان، گزارش‌هایی درباره سوابق حرفه‌ای او نیز پرسش‌هایی ایجاد کرده است؛ ازجمله اینکه خبرنگار واشنگتن‌پست نتوانسته سابقه قابل‌اثباتی از عضویت او در کانون‌های وکلا پیدا کند.
این حاشیه‌ها یادآور دوران لویت است؛ سخنگویی که گاهی ترامپ را «چامپ» خطاب کرد، کبودی دست او را به دست‌دادن‌های مکرر نسبت داد و در پاسخ به پرسش خبرنگاری درباره بوداپست به‌عنوان محل دیدار احتمالی زلینسکی و پوتین، گفت: «مادرت!»
لویت بارها خبرنگاران را مزدور رسانه‌های چپ افراطی خواند، پرسش‌هایشان را احمقانه دانست و آنها را به بچه‌مدرسه‌ای‌هایی تشبیه کرد که نوبت را رعایت نمی‌کنند.
در کنار حاشیه‌های ناتالی هارپ، دستیار ویژه ترامپ، این رفتارها پرسشی جدی ایجاد می‌‌کند که آیا در کاخ سفید، وفاداری نمایشی به رئیس‌جمهور بر تخصص، پاسخگویی و احترام به رسانه‌ها اولویت پیدا کرده است؟

از تنگه هرمز تا قیمت موز
تصور کنید هزاران کیلومتر دورتر جنگی جریان دارد، اما هزینه‌اش را پای پمپ بنزین، هنگام خرید روزانه و حتی با گران‌شدن موز می‌پردازید! این روایت تازه جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران است؛ جنگی که پیامدهای اقتصادی آن به زندگی شهروندان آمریکایی رسیده است.
واشنگتن سال‌ها تلاش کرد با تحریم، فشار اقتصادی بر ایران را به ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی خود تبدیل کند. مؤسسه واشنگتن نیز اخیرا بر ضرورت استفاده از فشار اقتصادی علیه تصمیم‌گیران ایرانی تأکید کرده بود اما حالا هزینه‌های جنگ، خود آمریکا را با چالش‌های اقتصادی روبه‌رو کرده است.
بی‌بی‌سی فارسی گزارش داده که افزایش هزینه‌های زندگی به نگرانی رسانه‌های آمریکایی، به‌ویژه در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، تبدیل شده است. مارک زندی، اقتصاددان آمریکایی برآورد کرده که هزینه‌های ناشی از جنگ، شامل افزایش قیمت انرژی و تورم مرتبط با آن، تاکنون به‌طور متوسط حدود ۲ هزار دلار برای هر خانوار آمریکایی بوده است.
اما ماجرا به بنزین ختم نمی‌شود. نیویورک‌تایمز از افزایش هزینه واردات موز خبر داده؛ محصولی که حاشیه سود اندکی دارد و گران‌شدن سوخت، حمل‌ونقل و کود شیمیایی، زنجیره تأمین آن را تحت فشار قرار داده است.
در همین حال، برخی رسانه‌ها از احتمال تسریع‌گذار به انرژی‌های جایگزین سخن می‌گویند؛ مسیری که البته به زیرساخت و سرمایه‌گذاری نیاز دارد و هزینه‌های امروز را از بین نمی‌برد.
بنابراین، پیامدهای جنگ به مرزهای میدان نبرد محدود نمی‌شود و این مردم هستند که صورت‌حساب نهایی را می‌پردازند.

خشم کاربران خارجی از بی‌اطلاعی ترامپ از کشتار دانش‌آموزان میناب
اظهارات دونالد ترامپ درباره بی‌اطلاعی از جزئیات حمله به مدرسه ابتدایی میناب، موجی از انتقاد کاربران خارجی در سکوی ایکس را برانگیخته است. در مصاحبه ۹ مارس ۲۰۲۶، خبرنگار نیویورک‌تایمز به ترامپ گفت ژنرال‌های آمریکایی با ادعای او مبنی بر بمباران مدرسه توسط ایران مخالفند. ترامپ نیز پاسخ داد که اطلاعات کافی ندارد و موضوع در دست بررسی است؛ پاسخی که انتقادهای گسترده‌ای به‌دنبال داشت. بخشی از واکنش کاربران خارجی را بخوانید:
اگر نمی‌داند چه چیزی را بمباران می‌کند، صلاحیت فرماندهی کل قوا را ندارد.
اطلاعی نداشتم؟ شما دختران بی‌گناه را کشتید؛ حالا وقت جدی‌بودن است.
آنها بابت کشتن بیش از ۱۰۰دختر بی‌گناه با موشک‌های تاماهاوک حتی عذرخواهی نکردند.
او بدون اطلاعات کافی وارد جنگ شده بود؛ واقعاً شاهکار است!
وقتی درباره کشته‌شدن بیش از ۱۶۰ دختر سؤال می‌شود، رئیس‌جمهور فقط حدس می‌زند؟ این یعنی فقدان کامل اعتبار.
عاملان این کشتار باید در برابر قانون پاسخگو باشند؛ نهادهای بین‌المللی هم در حفاظت از آسیب‌پذیران شکست خورده‌اند.
دروغگویی درباره کشتار کودکان بی‌گناه، واقعاً حال‌به‌هم‌زن است؛ این بازی نیست.
می‌گوید موضوع باید بررسی شود؛ ما می‌دانیم دولت آمریکا این کار را کرده است.
محور آمریکا و اسرائیل عمداً مدرسه را بمباران کرد؛ همانطور که مدارس، بیمارستان‌ها و خانه‌ها را هدف قرار داده است.
دنیا از ما متنفر است؛ چون در عراق و افغانستان، میلیون‌ها نفر بهای جنایتی را پرداختند که مرتکب نشده بودند.

فرار از این کاخ به آن کاخ!
محمد‌بن‌سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، در شرایط جنگ جاری با جنبش «انصارالله» یمن، میان قصرهای به‌شدت مستحکم‌شده و مجهز به پناهگاه‌های ایمن رفت‌وآمد می‌کند و تیمی امنیتی که خودش انتخاب کرده، مسئول محافظت از اوست. این اطلاعات براساس اظهارات مقام‌هایی است که از تحرکات او مطلع هستند.
کریستیان کوتس اولریکسن، کارشناس مسائل خلیج‌فارس و پژوهشگر مؤسسه «بیکر» دانشگاه «رایس»، به وال‌استریت‌ژورنال گفت که گزینه‌های خوب پیش‌روی رهبری سعودی محدود است. او افزود: «هر پاسخ نظامی خطر کشیده شدن به یک درگیری نابرابر را عمیق‌تر می‌کند، به‌ویژه پس از آنکه حوثی‌ها نشان دادند توانایی وارد کردن خسارات بزرگ مادی و نمادین را دارند».
عربستان با چالش‌های امنیتی و اقتصادی فزاینده‌ای روبه‌روست، همزمان با گسترش حملات «انصارالله» که تأسیسات حیاتی این کشور را تهدید می‌کند، فشارها بر برنامه‌های بن‌سلمان برای تنوع‌بخشی به اقتصاد و جذب سرمایه‌گذاری را افزایش می‌دهد. مقام‌های سعودی تا تابستان امسال تأکید می‌کردند که تهدید یمنی تحت کنترل است اما حملات اخیر که «انصارالله» می‌گوید پاسخی به اقدامات سعودی علیه آنهاست، گستردگی خطرها در مرزهای جنوبی را آشکار کرده، به‌ویژه با هدف قرارگرفتن تأسیسات انرژی و فرودگاه‌ها.
عربستان در پوشش دادن سرزمین پهناور خود با سامانه‌های پدافند هوایی با دشواری روبه‌روست و سامانه‌های موشکی را بین مواضع جابه‌جا می‌کند. محمدبن‌سلمان، با وجود حمایت از فشارهای اقتصادی بر ایران، از مشاورانش خواسته کانال دیپلماتیک با تهران باز بماند. با وجود تلاش برای تقویت رابطه با ترامپ، واشنگتن تا‌کنون به درخواست‌های سعودی برای کمک نظامی پاسخ نداده است. در برابر گسترش تهدید، ریاض از پاکستان کمک خواسته و به‌دنبال سامانه‌های پدافند هوایی و جذب جنگجویان خارجی است.


روایت دست‌اول جنایت در غزه از زبان عاملان آن
یگان من غیرنظامیان زیادی را کشت!
نشریه آلمانی اشپیگل در گزارشی به نقل از ۱۰ سرباز اسرائیلی، از قتل‌عام فلسطینیان غیرنظامی، ثبت قربانیان به‌عنوان «تروریست» و تخریب مناطق مسکونی با هدف جلوگیری از بازگشت ساکنان در جریان جنگ غزه نوشته است.
در این گزارش به نقل از یکی از سربازان ذخیره پیاده‌نظام رژیم‌صهیونیستی به نام دیوید آمده است: «یگان من مردان غیرمسلح زیادی را کشت.» او همچنین از اظهارات یک افسر ارشد درباره مجازات اعراب و تصرف زمین‌های بیشتر سخن گفته و اذعان کرده که صهیونیست‌های تندرو قتل‌عام فلسطینیان را وظیفه‌ دینی خود تلقی می‌کنند.
یاکوف، یکی از سربازان رژیم صهیونیستی در این گزارش تأیید کرده که تیپ او طی بیش از ۸۰روز حضور در منطقه، ۱۶۰ تا ۱۷۰ فلسطینی را به شهادت رسانده درحالی‌که تنها به مسلح‌بودن یکی از آنها مظنون بوده‌اند. به‌گفته او، تمامی کشته‌شدگان در گزارش‌های ارتش به‌عنوان «تروریست» ثبت شده‌اند. یووال گرین، سرباز دیگر هم از دستور قتل‌عام افراد حاضر در ساختمان‌های منطقه گفته حتی اگر کودک بودند.
در این گزارش، سربازی به نام تال هم گفته ارتش اسرائیل پس از کشته‌شدن فلسطینیان، آنها را به گروه‌های مسلح مرتبط می‌کرد تا حملات را توجیه‌پذیر نشان دهد. او این رویه را «مجرم‌سازی پس از مرگ» توصیف کرده و به حمله اوت ۲۰۲۵ به بیمارستان ناصریه و کشته‌شدن (شهادت) 5 روزنامه‌نگار در آن اشاره کرده است.