محمدرضا رنجبرمحمدی؛ جامعهشناس
تهران قدیم فقط کوچههای باریک، خانههای حیاطدار و درختان چنار نبود؛ نوعی از زندگی اجتماعی هم در آن جریان داشت که امروز بخشهایی از آن کمرنگ شده است. خانوادهها بیشتر دور یک سفره مینشستند، بزرگترها جایگاه ویژهای داشتند و همسایهها از حال یکدیگر باخبر بودند. کوچه هم فقط محل عبور نبود؛ بچهها در آن بازی میکردند و همسایهها بخشی از زندگی روزمره یکدیگر بودند.
مهمانیها الزاماً پرهزینه نبود؛ نوشیدن یک استکان چای، چند دقیقه گفتوگو یا نشستن کنار هم، گاهی برای حفظ یک رابطه کافی بود. بزرگترها قصه میگفتند و تجربههایشان را منتقل میکردند و بچهها در همین رفتوآمدهای ساده با رسمها، ارزشها و خاطرات خانواده و محله آشنا میشدند.
امروز اما سبک زندگی تغییر کرده است. گرانی، فشار کاری و کمبود وقت، فرصت دورهمیها را کمتر کرده و اعضای خانه در بسیاری از خانوادهها با وجود حضور زیر یک سقف، سرگرم تلفن همراه و برنامههای شخصی خود هستند. در آپارتمانها نیز گاهی همسایهها سالها کنار هم زندگی میکنند، بدون اینکه شناختی از یکدیگر داشته باشند. نتیجه را میتوان در زندگی روزمره دید: سالمندی که زمانی همیشه کسی برای سر زدن داشت، ممکن است حالا روزهای زیادی تنها بماند؛ خانوادهای که با بیماری یا مشکلی ناگهانی روبهرو میشود، شاید آدمهای کمتری برای کمک داشته باشد و اختلافی که زمانی با گفتوگوی بزرگترها حل میشد، گاهی به قهر طولانی تبدیل شود.
البته گذشته هم محدودیتهای خودش را داشت و زندگی امروز از امکانات آموزشی، درمانی، ارتباطی و رفاهی بیشتری برخوردار است. بنابراین قرار نیست به گذشته برگردیم؛ میتوانیم خوبیهای گذشته را با امکانات امروز ترکیب کنیم.
لازم نیست مهمانی مفصل بدهیم. یک تماس کوتاه، پیام صوتی یا چند دقیقه گفتوگو با پدر و مادر هم میتواند رابطهها را زنده نگه دارد. میتوان آلبومهای قدیمی را ورق زد و از بزرگترها داستان عکسها را پرسید، خاطراتشان را با موبایل ثبت کرد یا «خاطره هفته» را در گروه خانوادگی گذاشت. حتی یک بازی آنلاین خانوادگی میتواند اعضایی را که در شهرهای مختلف زندگی میکنند، دور هم جمع کند. بچهها نیز میتوانند بازیهای گروهی و کمهزینه را در پارک یا محله تجربه کنند. شاید راه حفظ خوبیهای تهران قدیم، بازگشت به گذشته نباشد، بلکه استفاده از امکانات امروز برای زنده کردن رابطهها، خاطرات و ارزشهای خوب گذشته باشد. گاهی یک تماس، یک عکس قدیمی، یک بازی مشترک و چند دقیقه توجه، برای شروع دوباره کافی است.
سنتها را با امکانات امروز بیاراییم
در همینه زمینه :