لاماسیا ۳۹ - لافابریکا ۲۲
ارزش آبی‌واناری‌ها تقریبا چهاربرابر رئال و تعدادشان دوبرابر است، اما مادریدی‌ها در تابستان بخشی از بهترین محصولاتشان را صادر کردند
اگر قرار باشد برای قضاوت درباره 2کارخانه بازیکن‌سازی بزرگ اسپانیا فقط به لالیگای این فصل نگاه کنیم، برنده با فاصله مشخص، لاماسیاست؛ ۳۹بازیکن در تیم‌های این فصل لالیگا مقابل ۲۲بازیکن از لافابریکا و ارزش بازار ۸۵۴میلیون یورو در برابر ۲۱۸میلیون. اما این آمار یک تبصره بزرگ دارد؛ لافابریکا در تابستان۲۰۲۶ بیشتر شبیه کارخانه‌ای بود که انبارش را خالی کرد، اما انبار لاماسیا بین خودشان و باشگاه‌های اسپانیایی توزیع شد.
۳۹ در برابر ۲۲؛ ۸۵۴ در برابر ۲۱۸
آمار منتشرشده درباره بازیکنان پرورش‌یافته در 2آکادمی در فصل ۲۰۲۶-۲۷، تصویر بسیار روشنی ارائه می‌دهد.
لاماسیا39بازیکن با ۸۵۴میلیون یورو ارزش بازار
لافابریکا۲۲بازیکن با ۲۱۸میلیون یورو ارزش بازار
تعداد محصولات لاماسیا تقریبا دوبرابر لافابریکاست و ارزش مجموع آنها هم تقریبا چهاربرابر است. حتی اگر بازیکنان شاغل در خود بارسلونا و رئال را کنار بگذاریم، فاصله ارزش بازار همچنان به سود لاماسیاست. محصولات لاماسیا در تیم‌های دیگر لالیگا حدود ۲۱۴میلیون یورو ارزش دارند؛ این رقم برای محصولات لافابریکا خارج از رئال ۱۲۸میلیون یورو است. نمی‌شود گفت بارسا فقط چون تعداد زیادی از محصولاتش را در تیم خودش نگه داشته، آمار را بالا برده؛ حتی بیرون از بارسا هم لاماسیا دست بالا را دارد.
لاماسیا در همه‌جای لالیگا
این ۳۹نفر فقط بازیکنان بارسلونا نیستند. در خود بارسلونا، ۱۰محصول لاماسیا در فهرست قرار دارند؛ پائو کوبارسی، اریک گارسیا، الخاندرو بالده، ژاوی اسپارت، گاوی، مارک برنال، برایان فاریناس، فرمین لوپس، دنی اولمو و لامین یامال. ارزش مجموع این ۱۰نفر حدود ۶۷۷.۵میلیون یورو برآورد شده است.
بقیه این بازیکنان در تیم‌های مختلف پخش شده‌اند. حتی رئال هم از این سفره بی‌بهره نمانده و کوکوریا را در اختیار دارد. البته آنها 3بازیکن از والدبباس و تیم‌های پایه خودشان دارند؛ کارراس، پیتارچ و رائول آسنسیو. چند بازیکن را هم مورینیو در دیدارهای تدارکاتی پیش‌فصل از کاستیا فراخواند؛ گابریل والرو، خورخه سسترو، خوان مارتینس، ماریو ریواس. به‌جز الچه و سانتاندر، هیچ تیم دیگری در لالیگا بدون محصول لاماسیا نیست.
لافابریکا؛ چرا خلوت شد؟
اگر این مقایسه را مثلا یک سال قبل انجام می‌دادیم، چند چهره مهم‌تر از لافابریکا در لالیگا داشتیم. اما رئال‌مادرید در تابستان۲۰۲۶ بخشی از نسل جدید محصولاتش را صادر کرد؛ پاز، گارسیا، مونیوس، پالاسیوس، یاکوبو رامون، آندرس و چند بازیکن دیگر .
رئال فقط از فروش محصولات آکادمی در تابستان حدود ۲۰۰ تا ۲۱۵میلیون یورو درآمد داشته؛ رقمی که رکورد تاریخی باشگاه محسوب می‌شود. رئال در فروش نیکو پاز (۶۰میلیون یورو)، گونسالو گارسیا (۴۰میلیون یورو) و ویکتور مونیوس (۲۰.۵میلیون یورو) نه‌فقط پول نقد گرفته، بلکه ۳۰ تا ۵۰درصد از حق فروش آینده یا بند بازخرید را هم برای خودش نگه داشته است. اگر اینها و چند بازیکن دیگر هنوز در تیم‌های لالیگا بودند، فاصله به شکل محسوسی کمتر می‌شد. اینکه رئال محصولاتش را به لیگ‌های دیگر می‌فروشد، خودش بخشی از موفقیت لافابریکاست، نه نقطه ضعف آن. لافابریکا فقط کارخانه تولید بازیکن برای رئال نیست؛ برای مادرید به کارخانه تولید و صادرات بازیکن تبدیل شده.
توفیق اجباری وضعیت مالی بارسا
لاماسیا اما مدل دیگری دارد. بارسلونا در سال‌های اخیر، مخصوصا به‌دلیل مشکلات مالی و محدودیت‌های ثبت بازیکن، مجبور شد بیشتر به آکادمی خودش تکیه کند. هانسی فلیک در شروع کارش قرار نبود چنین موج بزرگی از جوانان را وارد ترکیب کند، اما مصدومیت‌ها و محدودیت ترکیب باعث شد خیلی زود سراغ لاماسیا برود. در نخستین بازی لیگ فصل ۲۰۲۴-۲۵ مقابل والنسیا، مارک برنال، جرارد مارتین و پاو ویکتور نخستین بازی رسمی‌شان را زیرنظر فلیک انجام دادند. چند روز بعد هم سرخی دومینگس به آنها اضافه شد. حتی در بازی مقابل والنسیا، فلیک 3بازیکن زیر ۱۸سال را در ترکیب اصلی داشت؛ یامال، کوبارسی و برنال. در این فصل هم یک پدیده جدید رو کرده؛ ژاوی اسپارت که دفاع چپ را قبضه کرده و حتی موفق به گلزنی هم شده، آن هم در حضور رقبایی همچون جرارد مارتین که به دفاع میانی منتقل شده، کانسلو و الخاندرو بالده.
فلیک البته بعدها نشان داد فقط از سر اجبار و مقطعی این کار را انجام نداده، تا پایان فصل ۲۰۲۵-۲۶، ۱۳بازیکن محصول فوتبال پایه بارسلونا زیرنظر او نخستین بازی رسمی‌شان را برای تیم اصلی انجام داده بودند. اما یک نکته را نباید فراموش کرد؛ فلیک از صفر شروع نکرد. ژاوی پیش از او راه را باز کرده بود. ژاوی در دوره خودش ۱۵بازیکن را به نخستین بازی تیم اصلی رساند؛ از ایلیاش آخوماش و فرمین لوپس تا لامین یامال، مارک کاسادو، هکتور فورت و دیگران.
یامال، فرمین، کوبارسی و فورت نمونه‌های روشن این روند هستند. بارسلونا در گزارش رسمی فصل ۲۰۲۳-۲۴ هم تأکید کرده که ژاوی در آن فصل به فرمین، کوبارسی، فورت و مارک گویو فرصت داد و یامال که فصل قبل با ژاوی debut (بازی نخست) کرده بود، به یکی از مهره‌های مهم تیم تبدیل شد.
لاماسیا و لافابریکا 2کارخانه‌اند اما محصول نهایی‌شان را یک جور نمی‌فروشند؛ یکی دنبال این است که بچه‌اش را در لباس بارسا ببیند، دیگری خیلی وقت‌ها خوشحال است اگر بچه‌اش با لباس هر تیم بزرگی غیر از رئال بدرخشد و رسید فروشش را به والدبباس بفرستند! یک طرف، بخش بزرگی از تولیدش را در فوتبال اسپانیا نگه می‌دارد و حتی در تیم اصلی خودش استفاده می‌کند، طرف دیگر، بخشی از تولیدش را به خارج از کشور صادر می‌کند و از فروش آنها پول درمی‌آورد. در رئال‌مادرید، جا برای بازیکن جوان خیلی باز نیست و برای همین پدیده‌هایی مثل نیکو پاز، اودگارد و خیلی‌های دیگر مجبور به جدایی شدند. گاهی چهره‌هایی مثل رائول آسنسیو، گونسالو، تیاگو پیتارچ و... رو می‌شوند و خیلی زود جای خود را از دست می‌دهند. رئال جای ستاره‌هاست. بارسا به‌خاطر دسته‌گلی که مدیران این باشگاه به آب داده و باشگاه را به زیان 2میلیارد یورویی رسانده‌اند، به محصولات خودش تکیه می‌کند. آنها سبک خاصی برای استعدادیابی دارند؛ می‌گردند دنبال مسی جدید. نمونه‌اش، هوگو گالدیانو که اخیرا ویدئوی بازی‌اش وایرال شده و از لحاظ جثه هم شبیه بچگی مسی، پیش از دوره هورمون‌درمانی است.
در همینه زمینه :
سوژه روز