چشم بازارهای عربی به پرندگان شکاری ایران
با آغاز فصل مهاجرت پاییزی پرندگان، نگرانیها درباره افزایش صید و قاچاق پرندگان شکاری نیز بیشتر شده است؛ پرندگانی که در رأس زنجیره غذایی قرار دارند و کاهش جمعیت آنها میتواند پیامدهای گستردهای برای اکوسیستمها به همراه داشته باشد. عضو کمیته ملی پرندگان شکاری سازمان حفاظت محیطزیست به همشهری میگوید: قاچاق پرندگان شکاری در ایران 2بخش دارد. بخشی از پرندگانی که کشف و ضبط میشوند، متعلق به ایران نیستند و از کشورهای افغانستان، پاکستان و برخی کشورهای آسیای میانه وارد کشور و از مسیر ایران به سمت کشورهای حاشیه خلیجفارس قاچاق میشوند. علیرضا هاشمی، بخش مهمتر ماجرا را صید و برداشت پرندگان شکاری در داخل کشور عنوان میکند: یکی از مهمترین تهدیدها، برداشت جوجهها از لانه در فصل زادآوری است که بیشتر در بهار و تابستان رخ میدهد و به جمعیت گونههای بومی آسیب جدی وارد میکند. او با بیان اینکه این تخلف فقط به شاهینها محدود نمیشود و متخلفان، جوجه عقابها، قرقیها، ترلانها و حتی برخی گونههای دیگر را نیز از لانه خارج میکنند، میافزاید: بسیاری از این پرندگان اساسا ارزش تجاری ندارند، اما به امید فروش، از طبیعت جدا میشوند. پرندگانی که از سنین پایین از طبیعت جدا میشوند، حتی درصورت نگهداری مناسب نیز شانس کمی برای بازگشت موفق به طبیعت دارند؛ زیرا آموزشهای لازم برای بقا را از والدین خود دریافت نکردهاند. این کارشناس حیاتوحش درباره علت افزایش قاچاق در نیمه دوم سال توضیح میدهد: در فصل پاییز، جمعیت بزرگی از پرندگان شکاری از عرضهای شمالی زمین به سمت مناطق جنوبیتر و آفریقا مهاجرت میکنند. ایران نیز در یکی از مسیرهای مهم این مهاجرت قرار دارد. پرندگان شکاری برخلاف بسیاری از پرندگان مهاجر، شبها پرواز نمیکنند و روزها ضمن مهاجرت به تغذیه میپردازند. همین موضوع باعث میشود در طول مسیر بیشتر در معرض صید قرار بگیرند. عضو کمیته ملی پرندگان شکاری سازمان حفاظت محیطزیست تأکید میکند: بیشترین فشار صید و قاچاق روی گونههای مختلف شاهین وارد میشود؛ زیرا برای استفاده در سنت بازداری یا شاهینبازی در برخی کشورهای عربی تقاضای بالایی دارند. همین بهرهبرداری تجاری و قاچاق پرندگان، بقای گونهها را با خطر روبهرو کرده است.