روایت خبر

مکرون برو بیرون
درحالی‌که آتش خشم دانش‌آموزان نوجوان فرانسوی از کمبود امکانات آموزشی، معلم و ازدحام بیش از حد کلاس‌های درس، در خیابان‌ها و شهرهای فرانسه فروکش نکرده که گروهی از بزرگ‌ترها هم پا به میدان گذاشته و با سردادن شعار «مکرون برو بیرون»، علیه شرایط اقتصادی تجمع اعتراضی برگزار کردند.
ابتدا اعتراضات دانش‌آموزی فرانسه ‌از دبیرستان «سنت‌اگزوپری» در کرتی، حومه پاریس آغاز شد و به‌‌سرعت به سراسر فرانسه گسترش یافت، تنها در کمتر از 2هفته به خشونت کشید و وزارت کشور فرانسه از بازداشت 5هزار نوجوان فرانسوی خبر داد.
گزارش‌ها از جراحات 170دانش‌آموز و 65تن از کارکنان مدارس در این خشونت‌ها خبر می‌دهد. همچنین دست‌کم 2مورد آسیب‌دیدگی سر و شکستگی فک 2دانش‌آموز 14 و 16ساله در شهرهای وال‌دواز و تور ناشی از شلیک گلوله‌های پلاستیکی پلیس گزارش شده است؛ خشونت‌هایی که مجدد اعتبار ادعاهای مداخله‌جویانه حقوق بشری فرانسه در کشورهای دیگر را زیر سؤال می‌برد.
صدها پاریسی هم دیروز به دعوت ‌فلوریان فیلیپو‌، رهبر حزب «میهن‌پرستان» فرانسه‌ در میدان «پاله‌روایال» در مرکز پاریس تجمات اعتراضی برگزار کردند.
دغدغه اصلی آنان مسائل معیشتی و اقتصادی است و مطالبه اصلی این گروه موسوم به «فرگزیت» خروج فرانسه از اتحادیه‌ اروپا‌، ناتو و قطع کمک و حمایت از اوکراین است.
فیلیپو که زمانی دست راست مارین لوپن بود، در سخنرانی اعتراضات دیروز خودش اعلام کرد که دولت باید به ‌جای منابعی که برای اوکراین هزینه می‌کند، به کاهش مالیات سوخت در داخل کشور رسیدگی کند و هزینه آن را به مشکلات اقتصادی مردم اختصاص دهد.
این در حالی است که دیروز 70هزار اسپانیایی در اعتراض به وضعیت مسکن راهپیمایی کردند و در اوایل مهرماه نیز شمار زیادی از دانش‌آموزان در سراسر آلمان برای اعتراض به «خدمت اجباری سربازی» به خیابان‌ها آمدند و شعار دادند «ما در جنگ‌های شما شرکت نمی‌کنیم».

چرا کسی اظهارات ضدجنگ فرح را جدی نمی‌گیرد؟
فرح پهلوی در گفت‌وگو با مجله فرانسوی «پوئن دو وو» گفت: «من همیشه با هرگونه حمله به ایران مخالف بوده‌ام.» اما این جمله به‌جای پایان دادن به بحث، پرسش‌ها و ابهامات زیادی را دامن زد.
امیر مقدم، تحلیلگر مسائل سیاسی در شبکه‌های فارسی‌زبان، درصورت واقعی بودن این مخالفت، آن را نشانه‌ای از فاصله گرفتن فرح از جریان سلطنت‌طلب می‌داند. در مقابل، فرامرز دادرس، افسر سابق گارد شاهنشاهی پهلوی، این اظهارات را «حقه» و «فریب» خوانده و معتقد است این موضع برای پوشاندن اقدامات سال‌های اخیر رضا پهلوی مطرح شده است.
اما تندترین ادعا را امیرعباس فخرآور، فعال رسانه‌ای اپوزیسیون، مطرح کرده است. او می‌گوید حدود 11‌ماه پیش از جنگ، به اسرائیل رفته و گیلا گملیل، وزیر علوم اسرائیل از برنامه حمله به ایران به او خبر داده است. چند‌ماه بعد نیز گملیل با فرح و رضا پهلوی در پاریس دیدار کرد. فخرآور بر همین اساس می‌گوید فرح از آن حمله مطلع بود اما آن زمان مخالفتی نشان نداده است.
از سوی دیگر، نام گیلا گملیل در این ماجرا مهم است؛ همان چهره‌ای که در ارتباط میان اسرائیل و جریان سلطنت‌طلب و دیدار رضا پهلوی با نتانیاهو نقش داشته است.
احمدعلی مسعودانصاری، نوه خاله فرح نیز این تغییر موضع را به توصیه اطرافیان نسبت داده است.
نکته اینجاست که پرمدعاترین اعضای خانواده پهلوی در وطن‌پرستی و میهن‌دوستی، از قضا با وحشی‌ترین دشمنان ایران که بیشترین ضربات را به کشور زدند، نرد عشق می‌بازند، با این حال ادعا می‌کنند همیشه مخالف حمله به ایران بوده‌اند. کافی است اظهارات شرم‌آور دختر و همسر رضا پهلوی پس از حمله آمریکا را یک‌بار دیگر بخوانیم و به حجم ایران‌دوستی آنها پی ببریم.

تجربه شهرداری‌های جهان برای ارزان‌تر کردن سفره‌ها 
وقتی قیمت مواد غذایی بالا می‌رود، همه نگاه‌ها معمولا به دولت مرکزی و وزارتخانه‌هاست اما تجربه چند شهر جهان نشان می‌دهد شهرداری‌ها هم می‌توانند بخشی از مسیر «تولید تا سفره» را کوتاه کنند.
  در استانبول ترکیه، شهرداری از سال ۲۰۱۹ با اجرای طرح «از تولیدکننده به مصرف‌کننده» محصولات کشاورزی و پروتئینی را در ۵۰ نقطه شهر مستقیما عرضه کرد. یک مطالعه دانشگاهی در نشریه Food Policy می‌گوید حذف واسطه‌ها در این مدل، قیمت خرده‌فروشی برخی محصولات را تا ۲۸ درصد کاهش داد.
  در سئول کره‌جنوبی، شهرداری به‌جای ساخت فروشگاه جدید سراغ بازارهای موجود رفت. ۶۱بازار سنتی در سال ۲۰۲۴، تحت طرح تخفیف قرار گرفتند و برخی کالاها تا ۳۰ درصد ارزان‌تر عرضه شدند.
  در بوسان کره‌جنوبی نیز حدود ۴۰غرفه برای فروش مستقیم محصولات کشاورزی، دامی و شیلاتی ایجاد شد و تخفیف‌ها به ۱۵ تا ۳۰ درصد رسید.
  اما مدل وکخوی سوئد متفاوت بود. شهرداری با ایجاد مراکز توزیع، مسیر تحویل محصولات کشاورزان کوچک را کوتاه کرد؛ مدلی که اکنون حدود ۱۰ درصد میوه و سبزی و ۱۵ درصد گوشت موردنیاز شهرداری را پوشش می‌دهد.
  در باکوی جمهوری آذربایجان نیز مرکز «از روستا به شهر» با مساحت حدود ۹۶۰ مترمربع و ظرفیت اولیه ۱۷۰ فروشنده، امکان عرضه مستقیم محصولات کشاورزی را فراهم کرد.
  و حالا نیویورک آمریکا یک گام جلوتر رفته است: ایجاد ۵فروشگاه مواد غذایی شهری با هدف عرضه حدود ۲۰ گروه کالای اساسی تا ۳۰ درصد ارزان‌تر. شهرداری برای این طرح ۷۰ میلیون دلار اختصاص داده است.

پول‌پاشی آیپک برای حذف مخالفان نتانیاهو
سناتور برنی سندرز که خود یک یهودی است، گفته است کمیته روابط‌عمومی آمریکا و اسرائیل، موسوم به «آیپک» قصد دارد در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا حدود ۲۳۳ میلیون دلار برای شکست نامزدهایی هزینه کند که از سیاست‌های دولت بنیامین نتانیاهو انتقاد دارند. سندرز می‌گوید این هزینه‌ها با هدف جلوگیری از ورود منتقدان سیاست‌های اسرائیل و نتانیاهو به کنگره انجام خواهد شد. به‌گفته او، آیپک پیش‌تر نیز حدود ۳۳‌میلیون دلار برای شکست عبدل السید، نامزد دمکرات انتخابات مقدماتی سنای میشیگان هزینه کرده بود، با این حال این تلاش به نتیجه موردنظر نرسید. السید از منتقدان حمایت نظامی آمریکا از اسرائیل و سیاست‌های دولت نتانیاهو در غزه و کرانه باختری است.

آمریکای نایس همچنان پای چوبه دار 
ترامپ اخیرا گفته مجازات اعدام را برای قاچاقچیان عمده مواد‌مخدر، قاچاقچیان انسان و هر کسی که افسر پلیس را به قتل برساند، اعمال خواهد کرد.
جالب است، همان آمریکایی که برای خیلی‌ها در ایران هنوز نماد «حقوق بشر» و «جامعه مدرن» است، خودش پای چوبه دار ایستاده است.
فقط در سال ۲۰۲۵، ۴۷ نفر در آمریکا اعدام شدند؛ رقمی که بالاترین میزان اعدام در یک دهه اخیر محسوب می‌شود.
از این تعداد، ۱۹ نفر فقط در ایالت فلوریدا اعدام شدند؛ یعنی به‌تنهایی حدود ۴۰ درصد کل اعدام‌های آمریکا.
از سال ۱۹۷۶ تاکنون نیز بیش از ۱۶۸۰ نفر در ایالات متحده اعدام شده‌اند.
حالا تصور کنید همین اعداد مربوط به ایران بود، چه غوغایی به پا می‌شد. تیتر رسانه‌ها می‌شد «نه به اعدام»، «اعدام‌های گسترده در ایران»، کارشناسان حقوق بشر صف می‌کشیدند، سیاستمداران غربی بیانیه می‌دادند و بعضی‌ها در داخل هم با افتخار از «استانداردهای جهان متمدن» برایمان نسخه می‌پیچیدند.
اما وقتی رئیس‌جمهور آمریکا از اعدام حرف می‌زند، ظاهرا ماجرا کمی متفاوت می‌شود.
شاید اعدام اگر از زبان رئیس‌جمهور آمریکا بیان شود اسمش «امنیت»، «مبارزه با جرم» و «حفاظت از پلیس» است اما اگر در ایران اجرا شود ناگهان تبدیل می‌شود به «نقض حقوق بشر».
حتی دولت ترامپ در سال ۲۰۲۶ رسما مسیر گسترش استفاده از مجازات اعدام فدرال را دنبال کرده و وزارت دادگستری آمریکا از احیای پروتکل‌های اعدام و تسهیل روند اجرای احکام اعدام خبر داده است.
پس شاید بد نباشد بعضی از شیفتگان آمریکا یک‌بار هم که شده به جای نگاه کردن به پرچم آمریکا به آمار اعدام‌هایش نگاه کنند، شاید آن‌وقت بفهمند «حقوق بشر» اگر قرار است ارزش داشته باشد نباید جغرافیا بشناسد.