فروش شیشه مقابل بیمارستان سینا
روبه‌روی ورودی آجری و کهنسال بیمارستان سینا، هنوز صدای رفت‌وآمد مردمی را می‌توان تصور کرد که زمانی با شیشه‌های خالی در دست، منتظر نسخه‌نویسی پزشک دولتی بودند. اینجا به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین و ماندگارترین مؤسسات درمانی تهران، تاریخچه‌ای دارد که با روزهای آغازین تجدد در ایران گره خورده است. وقتی ناصرالدین‌شاه در سفرهای اروپایی‌اش، چشمش به امکانات بیمارستان‌های مدرن غربی افتاد، تصمیم گرفت تهران قاجاری را نیز صاحب یک مرکز درمانی کند بر این اساس دستور ساخت این مریضخانه را در سال ۱۲۵۱ خورشیدی صادر کرد.
نجفیان با بیان اینکه این مرکز درمانی که همچنان فعال است، روزگاری نامش «مریضخانه دولتی» بود، می‌گوید: « داروها در سال‌های نخست فعالیت بیمارستان سینا بسته‌بندی آماده نداشتند و مردم برای گرفتن نسخه، ابتدا از دکان‌های فروش بطری‌های شیشه‌ای که جلو در بیمارستان بودند، شیشه‌های بزرگ و کوچک خالی تهیه می‌کردند و بعد وارد مریضخانه می‌شدند. دارو همانجا توسط پزشک ساخته و داخل شیشه‌ها پر می‌شد.» او در ادامه به معماری قدیمی ساختمان بیمارستان اشاره می‌کند: «اتاق‌هایی که یادآور تدریس‌های نخستین استادان پزشکی نوین ایران است، و حتی کوچه‌ها و مغازه‌هایی که روزگاری در مجاورت آن رونق داشتند، همه بخشی از هویت شهری تهران به شمار می‌روند. هر چند شهر با سرعت در حال تغییر است، بیمارستان سینا همچنان یکی از نقاطی است که حس گذشته و امروز را درهم می‌آمیزد. حالا دیگر خبری از دکان‌های فروش شیشه در برابر ورودی بیمارستان نیست، اما رد پای آن خاطرات در روایت‌های موسفیدهای تهرانی دیده می‌شود؛ تصاویری از مردمی که با امید، شیشه‌ای در دست، قدم به مریضخانه دولتی می‌گذاشتند و با نسخه‌ای که تازه و دست‌ساز بود، از آن خارج می‌شدند.»
در همینه زمینه :
