محمد‌علی حسن‌نیا، کارشناس روابط بین‌الملل در گفت‌وگو با تلویزیون اینترنتی همشهری:در بازه زمانی 7اسفند 1404تا 24خرداد 1405، یعنی بازه زمانی جنگ تحمیلی سوم تا رسیدن به تفاهمنامه اسلام‌آباد، 68شهرک و روستا در جنوب لبنان هدف اشغال یا تخریب قرار گرفتند و 85روستای دیگر هم دستور تخلیه اجباری دریافت کردند.
از 24خرداد، یعنی روز تفاهمنامه، اسرائیلی‌ها به‌جز یک روز که حمله فجیع و دردناکی به بیروت داشتند و در آن 300غیرنظامی شهید شدند، تقریبا بعد از یک هفته تا 10روز ناچار شدند سکوت نظامی اختیار کنند.
هرچند حتی در زمان سکوت نظامی در بیروت باز هم در جنوب لبنان تحرکات نظامی، تردد زرهی و لجستیکی و حتی گاهی بمباران، مانند بمباران روستای المنصوری ادامه داشت.
اما بعد از پایان شفاهی آتش‌بس که به‌نظر می‌رسید اسرائیلی‌ها منتظر آن بودند، به شمار حملات خود شدت دادند و آمار 68روستای تصرف‌شده در جنوب لبنان به 89روستا رسید.
نتیجه آنکه حملات و پیشروی اسرائیل و سرانجام تصرف تپه بلند 600متری علیالطاهر ارتباطی به جنگ یا آتش‌بس میان ایران و آمریکا ندارد، بلکه همان‌طور که کاتس، وزیر دفاع رژیم اعتراف کرد، حاصل چندین ماه عملیات‌های زرهی و لجستیکی منسجم بوده است.
باید هوشیار بود که اشغال این تپه می‌تواند مقدمه تصرف نقاط دیگر مهم مانند جبل ریحان باشد و درصورت پیشروی اسرائیل به این نقاط، می‌تواند با خیال آسوده‌تر مجدد به جنگ با ایران برگردد. برای همین کمک به مقاومت و مردم لبنان از سوی ایران مهم و حیاتی است.
یکی از اقدامات مناسب می‌تواند برگشت به راهبرد چشم در مقابل چشم، یعنی حمله به پایگاه‌های آمریکا در منطقه در مقابل پیشروی‌ها و تجاوزات اسرائیل در نقاط جنوب لبنان باشد.
تفاهمنامه اسلام‌آباد باعث سقوط علیالطاهر شد؟
در همینه زمینه :
