خداحافظی با یعقوب حیدری

یعقوب حیدری رفت؛ اما برای نویسنده‌ای که سال‌ها از عمرش را با کلمه و قصه سپری کرد رفتن پایان ماجرا نیست. او در کتاب‌هایش می‌ماند، در خاطره خوانندگانی که با داستان‌هایش همراه شده‌اند و در ادبیاتی که بخشی از آن را با نگاه و قلم خود شکل داده است.
حیدری از نویسندگان و روزنامه‌نگاران باسابقه ادبیات کودک و نوجوان ایران بود، نویسنده‌ای که مخاطب نوجوان را جدی گرفت و برای او از زندگی، تجربه، ماجراجویی و جهان پیرامون نوشت. او نوجوان را مخاطبی کوچک و کم‌اهمیت نمی‌دید و تلاش می‌کرد روایت‌هایش به اندازه دنیای پیچیده و پرهیجان مخاطبانش جدی باشند.
یعقوب حیدری پنجم شهریور سال۱۳۳۸ در قائم‌شهر به دنیا آمد و طی سال‌های فعالیت ادبی خود آثاری چون «دریانوردی با دوچرخه»، «من سیب‌زمینی نیستم»، «مارهای زندگی من»، «سکان پنج درجه به چپ» و «دریا و دریانوردی» را منتشر کرد. در میان این آثار، علاقه او به تجربه، کشف، حرکت و طبیعت شمال ایران به‌خوبی بازتاب یافته است.
اما کارنامه حیدری تنها به داستان‌نویسی محدود نمی‌شد. او در کتاب «قیصر امین‌پور در این کتاب قایم شده» بخشی از خاطرات و تجربه سال‌ها دوستی و همراهی با قیصر امین‌پور را روایت کرد، اثری که وجهی شخصی‌تر از نگاه او به ادبیات و اهل فرهنگ را آشکار می‌کند.
حیدری از آن نویسندگانی بود که بی‌هیاهو و پیوسته نوشت و سهم خود را در ادبیات کودک و نوجوان ادا کرد. ارزش کار چنین نویسندگانی شاید بیش از هر چیز در ماندگاری آثارشان و تأثیری باشد که آرام و بی‌صدا بر نسل‌های خواننده می‌گذارند. 
حیدری سال‌ها با نشریاتی چون کیهان بچه‌ها، همشهری محله در دهه80 و خبرگزاری ایبنا همکاری کرد.
امروز یعقوب حیدری از میان ما رفته است، اما قصه‌اش تمام نشده؛ کتاب‌هایش مانده‌اند و کلماتش همچنان می‌توانند با خوانندگان تازه سخن بگویند. روزنامه همشهری درگذشت او را به خانواده و دوستدارانش تسلیت می‌گوید.