رمزگشایی از طعنههای بقایی
سخنگوی وزارت خارجه با مجموعه ای از تشبیهات جذاب در نشستهای خبری، به مصاف جنگ رسانه ای آمریکا رفته است
اگر بخواهیم ادبیات اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه را رمزگشایی کنیم، با یک مدل جالب طرفیم؛ پیامهایی جدی اما در قالب کنایه و استعاره.
مثلا زمانی درباره تحرکات آمریکا گفت: «اگر دندانهای نیش شیر را بیرونزده دیدی، گمان نکن شیر لبخند میزند.»
یعنی چه؟ یعنی آرامش ایران را با ضعف اشتباه نگیرید؛ ممکن است پشت این ظاهر آرام پاسخ دیگری در راه باشد.
بعد رسیدیم به شطرنج و پوکر. بقایی گفت: «ما شطرنجباز بودهایم، در سالهای اخیر پوکرباز هم شدهایم و مدتی است ترکیبی بازی میکنیم.»
ترجمه سادهاش این است: ایران فقط حرکت بعدی آمریکا را محاسبه نمیکند؛ بلوف و بازی با اطلاعات ناقص را هم میشناسد و قرار نیست همه کارتهایش را روی میز بگذارد.
کنایه بعدی حتی تندتر بود: «وقتی با خوکها کشتی میگیرید، نباید انتظار داشته باشید گلآلود نشوید.»
این یکی را میشود اینطور فهمید: اگر آمریکا خودش قواعد بازی را به فشار، تهدید و درگیری تبدیل کند، نباید انتظار داشته باشد طرف مقابل همچنان در یک زمین کاملا تمیز و یکطرفه بازی کند.
اما شاید تندترین کنایه بقایی پاسخ او به ادعای ترامپ درباره آینده ایران بود، جایی که آمریکا وعده داده بود همان مسیری را که درباره ونزوئلا دنبال کرده در ایران هم دنبال کند.
بقایی خیلی ساده زد وسط خال: «قبل از اینکه کسی بتواند غنائم جنگ را تقسیم کند باید در جنگ پیروز شده باشد.»
و بعد یادآوری کرد که طرف مقابل هنوز در تنگه هرمز گرفتار است، به اهداف اعلامشدهاش نرسیده، با کمبود تسلیحات مواجه شده و حتی اعتبارش را هم از دست داده است.
یعنی خلاصه حرفش این بود: آمریکا هنوز وسط بازی است؛ آنوقت دارد درباره تقسیم غنیمت حرف میزند!
حالا وقتی این کنایهها را کنار هم میگذاریم، یک تصویر شکل میگیرد؛ بقایی با زبان شطرنج، پوکر، شیر و غنیمت جنگی یک پیام واحد را منتقل میکند: ایران فقط تهدیدهای آمریکا را نمیشنود؛ بازی پشت این تهدیدها را هم میخواند. و ظاهرا قرار نیست قبل از پایان بازی کارتهایش را رو کند.
