سهم کودکان رنج است

در دعوای میان حامیان حیوانات و منتقدان سگ‌های بلاصاحب، یک گروه معمولاً فراموش می‌شود: کودکان. کودکی که عصر از کلاس برمی‌گردد، کودکی که در کوچه بازی می‌کند یا کودکی که همراه مادرش از یک پارک عبور می‌کند، نه می‌تواند درباره سیاست‌های کنترل جمعیت سگ‌ها تصمیم بگیرد و نه می‌تواند تشخیص دهد یک سگ آرام است یا می‌تواند در چند ثانیه به او حمله کند. برای همین خبرهای حمله سگ‌های ولگرد به کودکان فقط خبر حمله سگ نیستند؛ هشدار درباره مرزهای ازدست‌رفته میان زیستگاه حیوان و فضای زندگی انسان هستند. مرگ کودک ۳ساله و مصدومیت کودکان ۶، ۸ و ۱۲ساله، فارغ از اینکه علت دقیق رفتار هر سگ چه بوده، یک پیام روشن دارد: مدیریت سگ‌های بلاصاحب دیگر مسئله‌ای حاشیه‌ای نیست. درواقع وقتی حیوانات به محل زندگی مردم نزدیک می‌شوند و تجمع آنها از کنترل خارج می‌شود، امنیت عمومی هم وارد ماجرا می‌شود.