گزارش
دندهعقب ترامپ
راز عقبنشینیهای همیشگی ترامپ از تهدید حمله به ایران چیست؟
علیرضا احمدی | روزنامهنگار
«استاد لفاظیهای توخالی»؛ این لقب پرتکرار این روزها برای رئیسجمهور آمریکا پس از آخرین عقبنشینی از تهدید «حملات گسترده علیه ایران» است؛ لقبی که بیش از هرچیز از الگویی تکرارشونده در مواضع دونالد ترامپ حکایت دارد و او را به سوژه طنز شبکههای اجتماعی تبدیل کردهاست.
پس از آغاز جنگ تحمیلی سوم علیه ایران در 9اسفندماه 1404تاکنون، رئیسجمهور آمریکا بارها در مقاطع مختلف، کوشیده از یک الگوی نخنما برای اعمال فشار بر ایران استفاده کند؛ الگویی مبتنی بر «تهدیدهای حداکثری»، «تعیین ضربالاجل»، «وعده حملات بیسابقه و زیرساختی» و سپس «عقبنشینی، تعویق یا تغییر مسیر به سمت مذاکره و آتشبس».
در شرایطی که واشنگتن تلاش میکند با رویکرد تهدیدمحور و نمایش قدرت، تهران را به پذیرش خواستههای خود وادارد، مجموعه تحولات ماههای اخیر نشان میدهد کاخ سفید در چند مرحله ناچار به بازنگری در محاسبات خود شده و میان هزینههای تشدید جنگ و پیامدهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی آن، راه محتاطانهتری را برگزیده است؛ رویکردی که رسانهها و تحلیلگران بینالمللی نیز بارها بر آن تأکید کردهاند و در روزهای اخیر بار دیگر به سوژه ارزیابیهای تحلیلی درباره وضعیت تنشها در خلیجفارس تبدیل شدهاست.
در همینه زمینه :
