7هزار کودک کار در کشور
بچههایی که از چهارراه تا کارگاه مشغول کار هستند
وقتی کودکی کیسه بر دوش را در خیابانهای شهر میبینیم به یاد مشکل «کودکان کار» میافتیم اما ابعاد کار افراد زیر سن قانونی خیلی گستردهتر از خیابانهاست. نمیتوان تعداد کودکان کار را دقیقا مشخص کرد زیرا برخی از این کودکان در چارچوب خانوادههای خود مجبور بهکار شدهاند و بعضی در عمق پنهان کارگاههایی که قابل شناسایی نیستند، بهکار روزانه میپردازند. گروهی از آنها که بیشتر به چشم میآیند کودکان زبالهگرد یا فروشندگانی هستند که در چهارراهها و ایستگاههای مترو به فروش گل و فال و... مشغولند. سازمان بهزیستی با تأکید بر اینکه تعداد کودکان کار به نسبت گذشته کاهش یافته، اعلام کرده است که سال قبل 7هزار کودک کار از خدمات این سازمان استفاده کردهاند و همین عدد بهعنوان آماری از وجود کودکان کار درنظر گرفته شده است. بهگفته سیدحسن موسوی چلک، معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی کشور، شهر تهران فراوانی بیشتری از نظر تعداد کودکان کار و خیابان نسبت به دیگر شهرها دارد و پس از پایتخت نوبت به کلانشهرها و شهرهایی میرسد که ماهیت سیاحتی یا زیارتی دارند تا کودکان راحتتر بتوانند در خیابان کسب درآمد کنند. ظاهرا شهرهای بزرگ و پررفتوآمد، زمینه مساعدتری برای سوءاستفاده از کار کودکان دارند. از طرف دیگر بخش بزرگی از کودکان کار بهدلیل اشتغال در کارگاههایی دور از دسترس نهادهای مسئول، هیچگاه شناسایی نمیشوند. بخش بزرگی از این کودکان بهواقع بیسرپرست نیستند و نزد خانوادههای خود نگهداری میشوند. همین خانوادهها هم زمینه کار کردن آنها را بهوجود میآورند و امکان برخورد انتظامی و قضایی بهدلیل وجود سرپرست قانونی ممکن نیست. شهرداریها ازجمله شهرداری تهران در سالهای اخیر طرحهای متعددی برای مقابله با کار کودکان اجرا کردهاند.
