بهشت رؤیایی ایران

فاطمه عباسی| روزنامه نگار

چند بار با حسرت، تصاویر کارت‌پستالی دشت‌های سبز سوئیس یا جاده‌های مه‌گرفته‌ آلپ را در صفحات مجازی ورق زده‌ایم و آرزو کرده‌ایم کاش آنجا بودیم؟ چندبار مسحور طبیعت دوردست‌ها شده‌ایم، بی‌خبر از آنکه بهشتی گمشده، بسیار نزدیک‌تر از آنچه تصور می‌کنیم، در همین خاک انتظار ما را می‌کشد؟  اینجا، در مرز خیال‌انگیز میان کوهستان‌های ستبر اردبیل و جنگل‌های مخملی گیلان، طبیعتی نفس می‌کشد که رؤیا را به واقعیت پیوند می‌زند. اینجا جاده، تنها یک مسیر برای رسیدن نیست؛ خود، آغاز یک ضیافت باشکوه است. سفری که از آرامش فیروزه‌ای دریاچه سوها آغاز می‌شود و در آغوش دشت‌های وسیعی که تا افق کشیده شده‌اند، ادامه می‌یابد. کمی آن‌سوتر، مسیر در پیچ‌وخم‌های جنگلی گم می‌شود؛ جایی که درختان کهنسال، ساکت و مغرور، در هاله‌ای از مه فرو رفته‌اند و هر پیچ، پرده از منظره‌ای تازه برمی‌دارد. اینجا ییلاق رؤیایی سوباتان است؛ سرزمینی که در آن، ابرها برای بوسیدن زمین پایین می‌آیند و مراتع وسیع، فرشی سبز زیر پای آسمان پهن کرده‌اند. حالا که تب تابستان از مرز 40 درجه گذشته و کلافگی از در و دیوار شهرها بالا می‌رود، اگر به‌دنبال پناهگاهی خوش‌آب‌وهوا با طبیعتی بکر برای فرار از این هرم سوزان می‌گردید، پیشنهاد ما این است که سفر به این خطه رؤیایی را در برنامه خود بگنجانید. این گزارش تصویری، دعوتی است به سرزمینی که به شما یادآوری می‌کند برای تماشای زیباترین مناظر جهان و نفس کشیدن در هوایی پاک، همیشه نیازی به پاسپورت و بلیت‌های گران‌قیمت نیست؛ گاهی کافی است دل به جاده‌های همین سرزمین بسپارید و ایران شگفت‌انگیز خودمان را از نو کشف کنید.