شکار‌ کهکشانی

فاطمه عباسی| روزنامه نگار

شب، این پرده‌ مخملی آشنا، همیشه بوم نقاشی خیال‌پردازان و زمین بازی کنجکاوی بشر بوده است. اما امروز، دیگر تنها با چشم غیرمسلح به این ژرفا خیره نمی‌شویم. لنز دوربین‌ها به تلسکوپ‌های قدرتمندی بدل شده‌اند که نه فقط می‌بینند، بلکه روایت می‌کنند؛ داستان‌هایی از نور که میلیون‌ها سال در سفر بوده‌اند تا به ما برسند. این راویان، دانشمندان مستقر در رصدخانه‌های عظیم نیستند؛ آنها شهروندان عادی، علاقه‌مندان و منجمان آماتوری از سراسر جهان هستند که با صبر‌ و اشتیاقی بی‌مثال، ساعت‌ها به انتظار یک لحظه ناب می‌نشینند. جایزه عکاسی نجومی دیوید مالین۲۰۲۶، آوردگاه همین لحظه‌های شکارشده است؛ میدانی که در آن، هنر و علم دست در دست هم، پرده از زیبایی‌هایی برمی‌دارند که در حالت عادی از دید ما پنهان است. در این گالری شگفت‌انگیز، شاهد رقص نورهای زمردین شفق‌های قطبی بر فراز زمین هستیم، به گهواره‌های تولد ستارگان در سحابی‌های رنگارنگ سرک می‌کشیم و در ازدحام درخشان خوشه‌های ستاره‌ای غرق می‌شویم. هر تصویر، نه یک عکس ساده، که یک کارت‌پستال از اعماق زمان و فضاست؛ دعوتی است برای سفر به دوردست‌ها، سفری که قهرمانانش انسان‌هایی شبیه به ما هستند که توانسته‌اند گوشه‌ای از عظمت کائنات را در یک قاب به تسخیر درآورند. این شما و این ضیافت نور و رنگ از فراسوی خیال.



سحابی BRAN‌56
سحابی رنگارنگ BRAN 56
با ثبت جزئیات گازهای هیدروژنی در اعماق آسمان، شایسته تقدیر ویژه
 این رقابت شد.
عکس: جارود روف